• Onherkenbaar

    Een vrouw van 50 krijgt een hartaanval en komt in het ziekenhuis terecht. Terwijl ze op de operatietafel ligt, dichtbij de dood, krijgt ze een visioen. Ze ziet God en vraagt: “Is mijn uur gekomen.” God antwoordt: “Nee, je hebt nog 40 jaar , 2 maand en 8 dagen tegoed.” Bij het ontwaken uit de verdoving, besluit ze een facelift, een liposuctie te laten doen, ook haar lippen laat ze opspuiten met collageen. Ze laat eveneens een borsten correctie uitvoeren”. En nog veel meer, het loont beslist de moeite, nu ze weet dat ze nog zo lang te gaan heeft. Na haar laatste operatie komt ze uit het ziekenhuis en wordt gegrepen door de ziekenwagen bij het oversteken van de straat.

    In de hemel aangekomen vraagt ze aan God: “Niet mooi hé, ik dacht dat ik nog minstens 40 jaar tegoed had! Waarom heb je me laten omverrijden door die ziekenwagen?”

    God: “Goeie god meid, ik had je niet herkend.”!!!!!!!!!!

  • Manuela

    Doris Inge Wegener , beter bekend als Manuela, geboren op18 augustus 1943 en stierf op 13 februari 2001, is een zeer populaire Duitse schlagerzanger in de jaren ’60 in de Bondsrepubliek Duitsland .

    Doris Wegener groeide op in een acht-persoons huishouden in Berlijn. Na afsluiting van de lagere school kreeg ze een baan bij AEG als soldeerder. In het begin van de jaren ’60 werd ze als zangeres ontdekt in een café in de Berlijnse wijk Wedding door muziekmanager Peter Meisel, een van de oprichters van Hansa Musik Produktion, samen met de componist Christian Bruhn. Ze nam twee titels op: Morgen wird meine Hochzeit sein en Drei weiße Rosen, die echter nooit uitgebracht werden. Niet lang daarna won ze een wedstrijd van het platenlabel Ariola met haar eerste single Hula-Serenade/Candy, waarvan 6000 exemplaren werden verkocht. Bij het label Polydor had ze meer succes als leadzangeres bij de eerste Duitse meidenband Tahiti Tamoures met Charlotte Marian en Monika Grimm met het nummer Wini-Wini (1963). In de jaren 70 raakte ze in de vergetelheid.

    Ze woonde een jaar teruggetrokken in het Limburgse Linne en in het Belgische Welkenraedt. Manuela stierf in de leeftijd van 57 jaar aan de gevolgen van strottenhoofdkanker. Ze werd bijgezet in het familiegraf van haar broer Klaus Dittmer op het Martin-Luther kerkhof in Berlijn-Tegel.

    Bron: Wikipedia

  • Aan de Hemelpoort

    Een briefje van 50 euro en een muntstuk van 20 eurocent overlijden en komen aan de hemelpoort aan. Het muntstuk van 20 eurocent wordt als een echte held onthaald. Het wordt behandeld in de hemel als een echte koning. Het mag aan de tafel naast God zitten, mag in de kamer naast God slapen, … terwijl het briefje van 50 euro behandeld wordt als een nietsnut. Het briefje van 50 euro zegt: “Waarom word ik slechter behandeld dan een muntstuk van 20 cent? Ik ben toch meer waard dan 20 cent…”. Waarop God antwoordt: “Je hebt gelijk, maar ik heb je nooit in de kerk gezien”.

  • Jan & Kjeld

    Jan & Kjeld is een Deens banjoduo dat populair was rond 1960. Het zong voornamelijk Duitstalige covers van bekende liedjes, maar is vooral bekend van de hit Banjo Boy.

    Kjeld Wennick werd op 3 februari 1944 geboren in Gränna in Zweden en zijn broer Jan op 27 juli 1946 in Kopenhagen. Kjeld leerde al op jonge leeftijd banjo spelen en trad vanaf 1954 samen op met zijn vader Svend. Jan ging vaak met hen mee en leerde ook banjo spelen. In 1956 verving Jan zijn vader en werd het duo Jan & Kjeld gevormd. Bij optredens stond Jan altijd rechts, omdat hij linkshandig was (anders zouden de halzen van de banjo’s tegen elkaar stoten). Er was voor hem daarom een linkshandige banjo gemaakt. Jan & Kjeld namen deel aan talentenjachten en traden op voor radio en televisie, waardoor ze in korte tijd bekendheid verwierven in Denemarken en West-Duitsland. In die tijd namen Jan & Kjeld hun versie van het nummer Tom Dooley op, dat toen net populair was in de versie van het Kingston Trio. In 1959 kreeg het duo een platencontract bij Ariola. Pas met de Duitstalige opvolger Banjo Boy braken de tieners definitief door. Dat nummer haalde in Nederland de top 5 en werd in Duitsland een nummer 1-hit. Zelfs in Engeland en Amerika werden het bescheiden hitjes, wat bijzonder is voor Duitstalige nummers.                                                          (Bron Wikipedia)

  • Opscheppen

    Op de speelplaats wordt opgeschept.

    ‘Wij zijn met drie kinderen thuis en ieder heeft zijn eigen bed…’

    ‘Wij zijn met vier kinderen, en elk heeft zijn eigen kamer…’

    ‘En wij zijn met vijven, en ieder heeft zijn eigen papa…’

  • Wilma Landkroon

    Wilma Landkroon (Enschede, 28 april 1957) is een Nederlandse zangeres die op jeugdige leeftijd onder de artiestennaam Wilma een bliksemcarrière in het levenslied doormaakte. Haar zuivere stemgeluid was h haar handelsmerk. Wilma werd ontdekt door Gert Timmerman en scoorde in 1968 haar eerste hit met Heintje (Bau’ Ein Schloss Für Mich) – een antwoordlied op Ich bau dir ein Schloss van Heintje. Wilma behaalde vervolgens nog een aantal successen, speelde in enkele Duitse films en hield zich al die tijd, gestimuleerd door haar manager Ben Essing en haar vader, meer bezig met het artiestendom dan met het afronden van een schoolopleiding. In 1969 was Wilma te zien in de Duitse film Klassenkeile. Na Gert Timmerman en Ben Essing ontfermde Pierre Kartner zich over het jonge sterretje en scoorde Wilma haar grootste hit: Zou het erg zijn lieve opa – een duet met Vader Abraham dat in 1971 de eerste plaats bereikte in de Top 40 en de Daverende Dertig.                      (info Wikipedia)

  • Gehoor apparaat

    De dokter schreef een hoorapparaat voor, voor een van zijn oudere patiënten. De man zag er tegenop om zo’n ding te dragen, maar toen hij inzag dat het nauwelijks zichtbaar was, besloot hij het toch te proberen. Een maand later kwam hij op controle.

    – “Hoe gaat het?” vroeg de dokter.

    – “Wel, ik heb de afgelopen maand dingen gehoord die ik nog nooit gehoord had”, zei hij.

    – “Dat is prachtig!”, zei de dokter. “En wat denkt uw familie erover?”.

    – “O, ik heb het ne nog niet verteld. Ik amuseer me rot! Ik heb mijn testament al vijfmaal veranderd.

  • Die Flippers

    Die Flippers was een Duitse schlagerband, die van 1964 tot 2011 bestond. De laatste bezetting bestond uit Olaf Malolepski (Maagdenburg, 27 maart 1946), Bernd Hengst (Karlsruhe, 18 april 1947) en Manfred Durban (Olbronn-Dürrn), 28 september 1942 – Knittlingen, 20 oktober 2016). De band verkocht in totaal 24 gouden en 5 platina platen en is daarmee de meest succesvolle Duitse schlagerband aller tijden. Bekende hits zijn o.a. Weine nicht, kleine Eva, Sha la la I love you, Die rote Sonne von Barbados en recenter Der kleine Floh in meinem Herzen, Ein Herz aus Schokolade en Hundertmal.

    (oud) Leden

    Flippers, Die Baden-Württemberg Manfred Durban Zang 1964 2011 28-9-1942 20-10-2016
    Flippers, Die Baden-Württemberg Claus Backhaus 1964 1985
    Flippers, Die Baden-Württemberg Franz Halmich 1964 1985
    Flippers, Die Baden-Württemberg Manfred Mössner 1964 1966
    Flippers, Die Baden-Württemberg Manfred Hehl Gitaar / Zang 1964 1967
    Flippers, Die Baden-Württemberg Hans Springer 1964 1965
    Flippers, Die Baden-Württemberg Bernd Hengst Zang 1965 2011 18-4-1947
    Flippers, Die Baden-Württemberg Roland Bausert 1966 1985
    Flippers, Die Baden-Württemberg Olaf Malolepski Gitaar / Zang 1967 2011 27-3-1946

     

  • Piraat

    Komt een piraat de kroeg binnen.  De cafébaas beziet hem en vraagt, wat is er met u gebeurd. Niks speciaal zegt de piraat, ik voel me goed. Kan wel zijn zegt de cafébaas, maar wat is da met u been??? Ach zegt de piraat , da was een zeeslag met een ander schip, ze schoten kanonkogels naar ons en ik ben geraakt en ja, mijn been kwijt. Ach zegt de cafébaas, ja maar en die haak aan u rechterarm?? Ja, zegt de piraat, dat was een sabelgevecht met de vijand en die sloeg mijn hand  eraf in 1 slag, daarom heb ik nu een haak rechts. Amai zegt de cafébaas, maar, en u oog dan? Das een ander verhaal zegt de piraat, ik sta op dek naar boven te kijken en der passeert een meeuw en die schijt in mijn oog. Da kan wel zijn zegt de cafébaas, maar daar kunt u toch niet uw oog niet van kwijtraken toch? . . .

    Dat klopt zegt de piraat, maar ‘t was de eerste dag met die haak . . .

  • Highway

    De band Highway uit Kaatsheuvel deze week op onze site. De Band heeft bestaan van 1980 tot 1995 en zijn bekend geworden door oude nummers die in een nieuw jasje werden uitgebracht. In de loop van de tijd heeft Ton van Mook de band verlaten en werd zijn plaats ingenomen door Leo Meijer.

    Highway Kaatsheuvel Martin Cornelissen Gitaar / Zang
    Highway Kaatsheuvel Hans van Mook Toetsen
    Highway Kaatsheuvel Ton van Mook Bas
    Highway Kaatsheuvel Jan van Mook Drum
    Highway Kaatsheuvel Leo Meijer Bas