Ambtenaren

  • Twee ambtenaren zitten te zuchten en kreunen op het werk. Ze zouden zo graag een dagje verlof nemen, maar de directeur heeft alle verlof opgeschort omdat er teveel werk is. Plots springt een van de twee recht. “Ik weet een manier om enkele dagen verlof te krijgen!” roept hij. “Hoe dan?” vraagt de ander. De man kijkt snel rond – niets te zien van de directeur. Hij klimt op zijn bureel, neemt enkele tegels van het valse plafond uit, klimt in het plafond. Dan slaat hij zijn benen over een metalen pijp, laat zich zakken en hangt zo met zijn kop naar beneden in het kantoor. Binnen enkele seconden staat de directeur er. “Wat is dat hier allemaal?” wil hij bars weten. “Ik ben een lamp” zegt de man. “Ik denk dat jij een beetje overspannen bent. Maakt dat je wegkomt, en dat is een bevel! Ik wil je hier minstens twee dagen niet zien!” “Ja meneer de directeur” antwoordt de man heel gedienstig; hij springt naar beneden, zet zijn computer af en verdwijnt door de deur. De tweede man zet zijn pc uit en staat ook recht, klaar om te vertrekken. “Hela, waar ga jij naartoe?” vraagt de directeur. “Naar huis. Ik kan niet werken in het donker…”

Similar Posts

  • Zwijgen

    Bij Henk valt een briefkaart in de bus. Hij zwaait ermee naar Wim en zegt “’t Is van mijn broer”.

    “Ja maar” repliceert Wim “Hoe wee je dat, er staat helemaal niks op geschreven!”

    “Ja juist daarom”, zegt Henk. “We spreken al jaren niet meer tegen elkaar!”

  • Kibbelen

    Twee blondjes lopen op straat. Plots wijst de ene naar iets en roept:

    _ Kijk daar, de zon!

    _ Maar nee, dat is de maan, zegt de andere.

    Ze lopen kibbelend verder.

    Even later zegt de eerste:

    _ Weet je wat, we zullen eens ergens aanbellen en vragen wie er nu gelijk heeft.

    Ze bellen aan bij het eerste huis dat ze tegenkomen en het toeval wil dat er een blondje opendoet.

    De twee dames wijzen naar de lucht en vragen:

    _ Mevrouw, dat ding daar in de lucht, is dat nu de zon of de maan?

    _ Ik zou het niet weten. Ik woon hier nog maar pas.

  • Voorlichting

    Een verhaaltje van een vader aan zijn zoontje:
    Een man wandelt in een supermarkt (A.H.) met zijn 8-jaar oude zoontje.
    Toevallig lopen ze langs een condoom uitstalling,
    en de jongen vraagt:
    ‘ Wat zijn dat, Papa?’
    Waarop de man heel kalm reageert:
    ‘Dat zijn condooms mijn jongen,
    Mannen gebruiken ze om veilig sex te hebben.’
    ‘Oh ja,zegt de jongen, ja dat heb ik gehoord in de sex klas op school.’
    Hij kijkt naar de uitstalling en pakt een pakje van 3 en vraagt:
    ‘Waarom zitten er 3 in dit pakje?’
    De vader antwoord:
    ‘Die zijn voor de jongens van de hogere school..Eén
    voor Vrijdag…Eén voor Zaterdag….en Eén voor Zondag.’
    ‘Cool. zegt de jongen’
    Dan ziet hij een pakje van 6 en vraagt:
    ‘Voor wie zijn deze dan?’
    Die zijn voor universiteits studenten, ‘antwoord de vader,
    Twee voor Vrijdag…Twee voor Zaterdag… En Twee voor Zondag’
    ‘WOW!’ zegt de jongen, ‘en voor wie zijn deze
    dan,vraagt hij, terwijl hij een pakje van 12 op pakt.!
    Met een zucht en een traan in zijn oog, de vader antwoordt:
    ‘Die zijn voor de getrouwde mannen.
    Eén voor Januari…Eén voor Februari.. Eén voor Maart….Eén voor April……………………

  • Management les

    Een secretaresse, een verkoper en hun manager vinden tijdens de lunchwandeling een oude olielamp. De manager wrijft de lamp op en er verschijnt een geest die zegt: “Jullie mogen alledrie een wens doen”. De secretaresse gilt meteen: “Ik wil naar de Malediven, heerlijk in de zon op het strand liggen.” Floep, weg is ze. De verkoper roept: “En ik wil naar New York, met een portefeuille vol geld om te winkelen.” En hup, ook hij is ervandoor. “Jij bent aan de beurt,” zegt de geest tegen de manager… Die zegt: “Ik wil die twee terug op kantoor na de lunch!” Moraal: Geef altijd voorrang aan je baas.

  • Appelpitjes

    Een Hollander en een Belg zitten tegenover elkaar in de trein. De Hollander haalt een plastic zakje uit zijn jaszak, gevuld met appelpitjes. Hij neemt er een paar uit en eet ze op, en even later doet hij dat nogmaals. De Belg vraagt: ”Waarom eet jij appelpitjes?” De Hollander antwoord: “Daar wordt je slim van.” “Kan ik een paar pitjes van je kopen?” vraagt de Belg. “Natuurlijk” zegt hij “ze kosten € 3,– per stuk”. “Geef mij er dan maar vijf” zegt de Belg en betaald € 15,– . Apetrots eet de Belg er een paar en terwijl het eet zegt hij, “zoveel geld voor een paar pitjes”. Ik vindt dat duur want als ik een kilo appels koop heb ik de pitjes er gratis bij. Zegt de Hollander tegen de Belg:

    “Zie je, het begint al te werken”.

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *