Valley Gazelle

Aankomend weekend is het weer de Koale karmis in Oatmuske (koude kermis in Ootmarsum) en dan stromen de bezoekers van heinde en verre Ootmarsum weer binnen. Een plaatselijke café houder vertelde eens dat hij van de opbrengst van de kermis zeker tot Pinksteren ervan kon leven. Bijgevoegd is een foto van “de Helena’s” uit 1971 bij een Suikerspin kraam. ‘S morgens voor de kermis werden er foto’s gemaakt door Herman Haarhuis. en nu 54 jaar spelen de Helena’s nog steeds en hopen op 2e kerstdag de 58ste verjaardag van de band te vieren. Op de foto zangeres Truus Braakhuis; en de mannen v.l.n.r.; Frans Schulten Gitaar en Zang; Frans Heerink Drums en Zang; Ronald Urban Saxofoon en zang; Benny Lenferink Toetsen en zang.

Een oude foto van Follow Me deze week op onze site die genomen is op de vliegbasis Twente. De muzikanten zijn Bennie Lenferink, Roland Urban, Henri ten Berge en Edwin Timmers.

Het Orion Combo nogmaals op herhaling. Deze foto is al van heel wat jaren geleden.

Rex Gildo (Straubing, 2 juli 1936 — München, 26 oktober 1999) was een Duitse acteur en schlagerzanger. Zijn echte naam is Ludwig Franz Hirtreiter.

Gildo wist al snel dat hij acteur wilde worden, na enkele kleine rollen speelde hij, als Alexander Gildo, in 1958 samen met Conny Froboess de hoofdrol in de film Hula-Hopp, Conny. In 1959 ging ook zijn muzikale carrière van start bij platenfirma Electrola, hier bedacht hij zijn nieuwe naam Rex Gildo. Hij zong vaak met vrouwen aan zijn zijde zoals Conny Froboess, Angèle Durand en Vivi Bach. Maar aan de zijde van Gitte Hænning behaalde hij grote successen en samen werden ze het droompaar uit de jaren 1960. Ook zijn filmcarrière liep op rolletjes, hij draaide zo’n 30 films. Een van zijn grootste hits was Vom Stadtpark die Laternen aan de zijde van Hænning.

In 1969 nam hij deel aan de wedstrijd Ein Lied für… en hoopte zo naar het Eurovisiesongfestival te mogen. Er waren drie deelnemers die elk drie liedjes zongen, hij werd derde achter Siw Malmkvist en Peggy March. Drie jaar later had hij een wereldhit met het liedje van Ralph Siegel Fiesta Mexicana dat ook wel bekend is als Hossa, hossa.

In de jaren 1980 taande zijn succes, maar bij zijn trouwe aanhang was hij nog steeds populair. Hij moest gaan optreden voor een kleiner publiek, en er zijn vermoedens dat hij aan pillen en alcohol verslaafd was. Later volgde een rechtszaak omdat hij dronken op het podium stond. Zijn Sonnyboy-imago raakt beschadigd als er geruchten opduiken dat hij een homoseksuele relatie zou hebben met zijn privésecretaris, Dave Klingenberg.

Op 23 oktober 1999 was zijn laatste optreden. In Bad Vilbel in een meubelboulevard voor 3000 bezoekers. Die zelfde avond viel hij uit het raam van zijn appartement te München, drie dagen later overleed hij aan zijn verwondingen. Er wordt nog steeds gespeculeerd over de val. Was het ruzie met zijn manager of was het zelfmoord?

Sinds 1974 was hij met zijn nicht Marion getrouwd. Ze hadden een huis in Bad Feilnbach, waar zij meestal woonde, en een huis in München, waar hij verbleef. Het huwelijk bleef kinderloos, Marion had twee keer een miskraam. Na zijn dood bleven er geruchten omtrent zijn vermeende homoseksualiteit.

Gildo werd begraven aan de Ostfriedhof in München naast zijn manager en vriend Fred Miekley.

Bron: Wikipedia

Peter Beil, geboren als Tom Karrasch (Hamburg, 9 juli 1937 – aldaar, 13 april 2007) was een Duitse schlagerzanger, trompettist, componist en orkestleider.

Carrière

Als 12-jarige nam Peter Beil vioolonderricht. Ook speelde hij in een blaasorkest als trompettist. Na afsluiting van de lagere school volgde hij een commerciële opleiding. Daarna kreeg hij een baan als medewerker op de Hamburgse luchthaven. Ten slotte studeerde hij aan de Staatlichen Musikhochschule klassieke trompet. In de weekends trad hij met een studievriend op feesten op. De groep werd groter (6 leden) en noemde zich Crazy Combo, met als leadzanger Peter Beil. In 1958 kreeg de band de mogelijkheid om in de uitzending Toi, toi, toi van Peter Frankenfeld op te treden, waarna Peter Beil een contract kreeg aangeboden van het platenlabel Fontana Records. De eerste opnamen liepen op niets uit, maar met het nummer Corinna, Corinna (1961) kwam de doorbraak en een wekenlange notering in de Duitse hitparades. Onder het pseudoniem Ricky Boys werd de Duitse versie van Hello Mary Lou uitgebracht.

In het daarop volgende jaar kwalificeerde hij zich met het nummer Ein verliebter Italiener voor de Deutsche Schlager-Festspiele in Baden-Baden en eindigde op de laatste plaats. Het project Ricky Boys kende een vervolg, nu met Franco Duval als zangpartner. Hij speelde ook mee in een schlagerfilm en in de film Tanze mit mir in den Morgen zong hij zijn nummer Carolin-Carolina.

Tot ver in de jaren 1960 nam hij succesvol coverversies op van Amerikaanse liedjes, waaronder Und dein Zug fährt durch die Nacht. In 1965 nam hij deel aan de voorronden voor het Eurovisiesongfestival met het nummer Nur aus Liebe, dat puntloos bleef.

In 1966 ging hij in zee met het platenlabel CBS. Met het nummer Fremde in der Nacht (Strangers in the night) had hij wederom een succes. Een hernieuwde deelname aan de Deutsche Schlager-Festspiele met het nummer Dahin möcht ich gehen mislukte. In 1970 was hij te zien in de ZDF-Hitparade met het nummer Der Blitz schlug ein en met het nummer Blaue Augen, rote Lippen und kastanienbraunes Haar nam hij deel aan de voorronden voor het Eurovisiesongfestival, echter zonder succes. Desondanks had hij nog enkele succesnummers uitgebracht, waaronder Du, ich, wir beide, Frage die Liebe en Ein Mädchen zum Verlieben. Tot aan het eind van de jaren 1970 nam hij ook de muzikale leiding van de hitparadetournee met Dieter Thomas Heck voor zijn rekening. Ook componeerde hij voor andere artiesten. In 1984 speelde hij bij het Hazy-Osterwald-Sextett als trompettist. Ook als koorzanger was hij regelmatig te zien en te horen.

Privéleven en overlijden

Peter Beil leerde zijn echtgenote Barbara Kalweit (Miss Hamburg) kennen in 1964 bij de Miss-Germany-verkiezingen in Berlijn en hij stapte met haar in het huwelijksbootje in 1966. Zij zijn de ouders van presentatrice en actrice Caroline Beil. Peter Beil overleed in 2007 op 69-jarige leeftijd aan longkanker en werd bijgezet op het kerkhof van Hamburg-Altona.

Peter Beil, geboren als Tom Karrasch (Hamburg, 9 juli 1937 – aldaar, 13 april 2007)^[ was een Duitse schlagerzanger, trompettist, componist en orkestleider.

Carrière

Als 12-jarige nam Peter Beil vioolonderricht. Ook speelde hij in een blaasorkest als trompettist. Na afsluiting van de lagere school volgde hij een commerciële opleiding. Daarna kreeg hij een baan als medewerker op de Hamburgse luchthaven. Ten slotte studeerde hij aan de Staatlichen Musikhochschule klassieke trompet. In de weekends trad hij met een studievriend op feesten op. De groep werd groter (6 leden) en noemde zich Crazy Combo, met als leadzanger Peter Beil. In 1958 kreeg de band de mogelijkheid om in de uitzending Toi, toi, toi van Peter Frankenfeld op te treden, waarna Peter Beil een contract kreeg aangeboden van het platenlabel Fontana Records. De eerste opnamen liepen op niets uit, maar met het nummer Corinna, Corinna (1961) kwam de doorbraak en een wekenlange notering in de Duitse hitparades. Onder het pseudoniem Ricky Boys werd de Duitse versie van Hello Mary Lou uitgebracht.

In het daarop volgende jaar kwalificeerde hij zich met het nummer Ein verliebter Italiener voor de Deutsche Schlager-Festspiele in Baden-Baden en eindigde op de laatste plaats. Het project Ricky Boys kende een vervolg, nu met Franco Duval als zangpartner. Hij speelde ook mee in een schlagerfilm en in de film Tanze mit mir in den Morgen zong hij zijn nummer Carolin-Carolina.

Tot ver in de jaren 1960 nam hij succesvol coverversies op van Amerikaanse liedjes, waaronder Und dein Zug fährt durch die Nacht. In 1965 nam hij deel aan de voorronden voor het Eurovisiesongfestival met het nummer Nur aus Liebe, dat puntloos bleef.

In 1966 ging hij in zee met het platenlabel CBS. Met het nummer Fremde in der Nacht (Strangers in the night) had hij wederom een succes. Een hernieuwde deelname aan de Deutsche Schlager-Festspiele met het nummer Dahin möcht ich gehen mislukte. In 1970 was hij te zien in de ZDF-Hitparade met het nummer Der Blitz schlug ein en met het nummer Blaue Augen, rote Lippen und kastanienbraunes Haar nam hij deel aan de voorronden voor het Eurovisiesongfestival, echter zonder succes. Desondanks had hij nog enkele succesnummers uitgebracht, waaronder Du, ich, wir beide, Frage die Liebe en Ein Mädchen zum Verlieben. Tot aan het eind van de jaren 1970 nam hij ook de muzikale leiding van de hitparadetournee met Dieter Thomas Heck voor zijn rekening. Ook componeerde hij voor andere artiesten. In 1984 speelde hij bij het Hazy-Osterwald-Sextett als trompettist. Ook als koorzanger was hij regelmatig te zien en te horen.

Privéleven en overlijden

Peter Beil leerde zijn echtgenote Barbara Kalweit (Miss Hamburg) kennen in 1964 bij de Miss-Germany-verkiezingen in Berlijn en hij stapte met haar in het huwelijksbootje in 1966. Zij zijn de ouders van presentatrice en actrice Caroline Beil. Peter Beil overleed in 2007 op 69-jarige leeftijd aan longkanker en werd bijgezet op het kerkhof van Hamburg-Altona.

Deze week the Whiskers op de voorgrond, de band die veel instrumentale nummers ten gehore bracht in de jaren 70 van de vorige eeuw.