André Nakken

Deze week een foto van de uit Brunssum afkomstige  band “The Sunny Pipers” uit het jaar 1968. Helaas hebben we geen namen van de muzikanten. Deze foto hebben we ontvangen via André Wetzler. Hij was het ook die ons een mail doorstuurde van een “back to the Sixties” avond (elders op deze site)

Van het Duo Cricket hebben helaas geen informatie. Wie ze zijn en waar ze vandaan komen zouden we graag willen weten, stuur al uw informatie s.v.p. naar dehelenas@gmail.com.

Jan & Kjeld is een Deens banjoduo dat populair was rond 1960. Het zong voornamelijk Duitstalige covers van bekende liedjes, maar is vooral bekend van de hit Banjo Boy.

Kjeld Wennick werd op 3 februari 1944 geboren in Gränna in Zweden en zijn broer Jan op 27 juli 1946 in Kopenhagen. Kjeld leerde al op jonge leeftijd banjo spelen en trad vanaf 1954 samen op met zijn vader Svend. Jan ging vaak met hen mee en leerde ook banjo spelen. In 1956 verving Jan zijn vader en werd het duo Jan & Kjeld gevormd. Bij optredens stond Jan altijd rechts, omdat hij linkshandig was (anders zouden de halzen van de banjo’s tegen elkaar stoten). Er was voor hem daarom een linkshandige banjo gemaakt. Jan & Kjeld namen deel aan talentenjachten en traden op voor radio en televisie, waardoor ze in korte tijd bekendheid verwierven in Denemarken en West-Duitsland. In die tijd namen Jan & Kjeld hun versie van het nummer Tom Dooley op, dat toen net populair was in de versie van het Kingston Trio. In 1959 kreeg het duo een platencontract bij Ariola. Pas met de Duitstalige opvolger Banjo Boy braken de tieners definitief door. Dat nummer haalde in Nederland de top 5 en werd in Duitsland een nummer 1-hit. Zelfs in Engeland en Amerika werden het bescheiden hitjes, wat bijzonder is voor Duitstalige nummers.                                                          (Bron Wikipedia)

Een foto van “de Helena’s” uit 1969. In de zomer van 1969 en 1970 heeft deze band meerdere keren opgetreden in de open lucht bij Camping “de Witte Berg” en camping “de Bronnen” in Ootmarsum. Regelmatig kwam dan de Politie (Kottink en Hesselink) uit Ootmarsum om te vragen of het iets zachter kon want er waren klachten van, zoals zij het noemden “kwakers”, mensen die de muziek te hard vonden. Als u zich nu bedenkt dat er in 1969 werd gespeeld met een Dynacord zangversterker, Eminent ll, die een vermogen had van ongeveer 80 Watt dan lag de “pijn” grens qua geluid wel heel laag.  Onlangs heeft de band “Fluitje van een cent” in de open lucht opgetreden bij camping “de Witte Berg” met een vermogen van de versterker van ca. 800 Watt. Er waren leden van “de Helena’s”bij dat optreden en wij vonden de geluidsterkte  zeer aanvaardbaar en we hebben ons prima vermaakt. Op de foto van links naar rechts: Frans van de Aa, Bennie Lenferink, Frans Heerink, Frans Schulten en Truus Braakhuis.

Deze week een foto van The Rythm Four van de jaren 60 van de vorige eeuw. Deze band heet voorheen Kwintet van Riet en nadat deze band is gestopt is Toon van de Burgt en Leo van Stoffelen begonnen met de Migra’s. De band naam de Migra’s is een samenvoeging van de plaatsnamen Mill en Grave.