X-tra

Rex Gildo (Straubing, 2 juli 1936 — München, 26 oktober 1999) was een Duitse acteur en schlagerzanger. Zijn echte naam is Ludwig Franz Hirtreiter.

Gildo wist al snel dat hij acteur wilde worden, na enkele kleine rollen speelde hij, als Alexander Gildo, in 1958 samen met Conny Froboess de hoofdrol in de film Hula-Hopp, Conny. In 1959 ging ook zijn muzikale carrière van start bij platenfirma Electrola, hier bedacht hij zijn nieuwe naam Rex Gildo. Hij zong vaak met vrouwen aan zijn zijde zoals Conny Froboess, Angèle Durand en Vivi Bach. Maar aan de zijde van Gitte Hænning behaalde hij grote successen en samen werden ze het droompaar uit de jaren 1960. Ook zijn filmcarrière liep op rolletjes, hij draaide zo’n 30 films. Een van zijn grootste hits was Vom Stadtpark die Laternen aan de zijde van Hænning.

In 1969 nam hij deel aan de wedstrijd Ein Lied für… en hoopte zo naar het Eurovisiesongfestival te mogen. Er waren drie deelnemers die elk drie liedjes zongen, hij werd derde achter Siw Malmkvist en Peggy March. Drie jaar later had hij een wereldhit met het liedje van Ralph Siegel Fiesta Mexicana dat ook wel bekend is als Hossa, hossa.

In de jaren 1980 taande zijn succes, maar bij zijn trouwe aanhang was hij nog steeds populair. Hij moest gaan optreden voor een kleiner publiek, en er zijn vermoedens dat hij aan pillen en alcohol verslaafd was. Later volgde een rechtszaak omdat hij dronken op het podium stond. Zijn Sonnyboy-imago raakt beschadigd als er geruchten opduiken dat hij een homoseksuele relatie zou hebben met zijn privésecretaris, Dave Klingenberg.

Op 23 oktober 1999 was zijn laatste optreden. In Bad Vilbel in een meubelboulevard voor 3000 bezoekers. Die zelfde avond viel hij uit het raam van zijn appartement te München, drie dagen later overleed hij aan zijn verwondingen. Er wordt nog steeds gespeculeerd over de val. Was het ruzie met zijn manager of was het zelfmoord?

Sinds 1974 was hij met zijn nicht Marion getrouwd. Ze hadden een huis in Bad Feilnbach, waar zij meestal woonde, en een huis in München, waar hij verbleef. Het huwelijk bleef kinderloos, Marion had twee keer een miskraam. Na zijn dood bleven er geruchten omtrent zijn vermeende homoseksualiteit.

Gildo werd begraven aan de Ostfriedhof in München naast zijn manager en vriend Fred Miekley.

Bron: Wikipedia

Morgen 19 juli om 14.00 uur treed Geronimo op bij Havezathe Het Everloo in Rossum in een nieuwe bezetting op het podium. Nieuw zijn Bassist Onno de Vries en toetseniste Felice Robers. De andere muzikanten zijn Jos Klein Nagelvoort op drums, Jan Ravenhorst op Solo Gitaar, Bram Mulder op Solo Gitaar en voor het geluid, licht en de P.R. zorgt John Hassink. Ze maken een mooie mix van de 60er jaren muziek, in passende sfeer, van ondermeer The Shadows, Cliff Richard, The Beatles, The Eagles,  The Hollies, Bellamy Brothers, etc. etc.

Deze week het trio Las Palmas in de schijnwerpers. Dit trio heeft menig feest gemaakt tot een onvergetelijke avond.

Caterina Germaine Maria Valente (Parijs, 14 januari 1931 – Lugano, 9 september 2024) was een Frans-Italiaanse zangeres. Ze was in de jaren vijftig tot omstreeks 1965 in Nederland en België enorm populair. Valente was samen met haar broer Silvio Francesco ook succesvol in het theater, de film en later op tv. Valente werd geboren te Parijs als dochter van de accordeonist Giuseppe Valente, en de muzikale clown Maria Valente. In 1952 huwde ze met jongleur Erik von Aro, die haar manager werd. Ze begon als zangeres en danseres bij het circus Grock en maakte in 1953 haar eerste platenopnamen als zangeres van het orkest Kurt Edelhagen op het platenmerk Polydor. Haar eerste grote hit had ze in 1954 met Ganz Paris träumt von der Liebe, de Duitse vertaling van I love Paris van Cole Porter. Malaguena dateert uit datzelfde jaar. Ze werd tussen 1954 en 1962 de bekendste schlagerzangeres. Midden jaren 1950 trok Valente geregeld met Bobbejaan Schoepen op tournee door Duitsland. In 1960 bracht ze ook een door Schoepen gecomponeerd succesnummer uit in Italië: In de schaduw van de mijn, ofwel Amici miei. In 1955 stond ze in Nederland in de hitparade met achtereenvolgens Malaguena, The breeze and I, Siboney, Baiao Bongo en Fiesta Cubana. 1956 zette ze in met de Franse en Spaanse versie van Granada waarna ze in de film Bonjour, Kathrin de gelijknamige song zong, en Steig’ in das Traumboot der Liebe. Uit hetzelfde jaar dateert Wo meine Sonne scheint, de Duitse vertaling van Island in the sun van Harry Belafonte en Bouquet de rêves. Tiptipitipso uit 1957 was begin 1958 haar eerste grote hit in de Nederland en België, gevolgd door Spiel’ noch einmal für mich Habanero, in het Frans Jéremie, met Une nuit à Rio Grande als b-zijde. In juli 1958 stond ze ook met Melodia d’ amore in de hitlijsten.

In 1959 stapte ze over naar Decca. Daar werd ze begeleid door het RIAS Tanzorchester van Werner Müller. Tschau, tschau Bambina, de Duitse vertaling van Domenico Modugno’s San Remohit Piove, werd in Nederland in 1959 nummer 1 en stond zes maanden in de hitparade. Met Sweetheart, my darling, mijn schat/Bon giorno deed ze het nog beter; het werd eveneens nummer 1 en stond acht 8 maanden in de hitparade. Polyglot Caterina, die inmiddels in twaalf talen zong, zong het nummer in een merkwaardig Nederlands, in een arrangement van Werner Müller. In 1959 stond ze met negen nummers in de Duitse hitparade. Tot 1963 stond ze in de Lage Landen bijna onafgebroken in de hitparade met al of niet originele Nederlands- en Duitstalige nummers als La strada del amore, Mijn souvenir (My happiness van Connie Francis), Marina (Rocco Granata), Adonis/Er is geen dag, Zu viel Tequila (Too much tequila), Zeeman (Seemann van Lolita), Itsy bitsy, teeny weeny (Brian Hyland), Oh, Valentino (Connie Francis), Ein Schiff wird kommen (Lale Andersen), Suco, suco (Alberto Cortez, Ping Ping), Pepe (Duane Eddy), Quando, quando (samen met broer Silvio Francesco, oorspronkelijk een San Remohit uit 1962 van Tony Renis), Gondola, gondoli en Tango Italiano, (eveneens San Remohits uit 1962, van respectievelijk Bruni en Ernesto Bonino en Milva en Sergio Bruni), Tout l’amour (Passion flower), Leçon de twist (ook samen met broer Silvio Francesco).

Toen eind jaren zestig haar ster in Europa begon te tanen, trok ze naar de Verenigde Staten, waar ze, net als Ivo Robic, via de Perry Como-show al bekendheid genoot. Como had in 1962 al Caterina aan haar opgedragen. Ze zong nu meer jazzy nummers en chansons. In 1974 laste ze een pauze in om haar zoon Alexander ter wereld te brengen en daarna trok ze verder de wereld rond, waarbij ze haar stemvirtuositeit etaleerde. In de jaren tachtig trad ze regelmatig op in Duitse televisieshows, waarna het stiller rond haar werd. Uit die jaren dateert een potpourri-album van haar vroegere hits. Sindsdien leefde ze teruggetrokken in haar villa in Zwitserland, aan het meer van Lugano, waar ze op 9 september 2024 overleed. Ze werd 93 jaar oud.

Bron: Wikipedia

Het trio Viva-L’amour deze week op deze pagina. Helaas zijn de achternamen van de mannen niet helemaal leesbaar op de kaart. Mocht u het weten dan horen wij dat uiteraard graag. Stuur uw info naar dehelenas@gmail.com.