Mijn vrouw weerhield mij ervan mijn eerste hap te nemen in het restaurant en zei dat we eerst moesten bidden. “Nee, dat is niet nodig” antwoordde ik. “Maar waarom?” vroeg ze. “We bidden thuis ook altijd eerst als ik heb gekookt.”
“Omdat ik denk dat het hier wel goed komt, de chef weet wat hij doet.”
Een brandweerman staat buiten bij de brandweerkazerne te sleutelen aan de motor van een pomp. Opeens hoort hij achter zich een lief stemmetje dat zegt:
“Dag meneer de brandweer.”
Hij draait zich om en ziet een klein meisje van een jaar of zes, dat in een bolderwagen zit. De bolderwagen is omgebouwd tot een brandweerwagen, compleet met ladder en brandslangen. De wagen wordt getrokken door een hond en een kat. Complimentjes makend over wat hij ziet loopt hij rondom de bolderbrandweerwagen. De hond is met een riem aan zijn halsband voor de kar gespannen. De kat, het blijkt een kater, zit vast aan de kar via een touwtje om zijn testikels. Een beetje verbaasd zegt de brandweerman tegen het lieve wicht:
“Ik wil me er niet mee bemoeien, maar volgens mij trekt die kater de kar beter als je hem ook aan een halsband vastmaakt.”
“Dat weet ik”, zegt het meisje, “maar dan heb ik geen sirene!”
Ook de apotheker stelt vast dat de kinderen steeds mondiger worden.
Een luide jonge stem bij de apotheker:
“Drie dozen condooms in verschillende maten!’
Iedereen staat aan de grond genageld. De apotheker reageert het vlugst:
‘TEN EERSTE’ zegt hij, “roept men niet zo!’
TEN TWEEDE is dit niets voor kleine kinderen’, en
TEN DERDE stuur je je vader maar’
Maar Jantje laat zich niet ontmoedigen:
“TEN EERSTE’, antwoordt hij, ‘heb ik in de school geleerd, dat men luid en duidelijk moet spreken.!’
“TEN TWEEDE is dat niets VOOR kleine kinderen maar wel TEGEN kleine kinderen’ en,
“TEN DERDE gaat dit mijn vader niets aan, ze zijn namelijk voor mijn moeder die morgen voor een week alleen naar Mallorca vliegt!’.
Vanmorgen zat ik in de Engels tuin. Op een gegeven moment kwam er ’n dakloze man naast me zitten. Hij begon te praten en zei: “Vorige week had ik alles nog. Een kok die mijn eten kookte, een kamer met T.V. alleen voor mij, internet, ik kon koffie of thee zetten, mijn kleren werden gewassen, ik kon gratis naar de dokter en tandarts enz…. en ik had een dak boven mijn hoofd…” “Wat is er dan allemaal gebeurd?” vroeg ik. “Drugs? Gokken? Vrouwen?”
“Neen”, antwoordde hij, “ik werd ontslagen uit de gevangenis.”
Een blondje besluit een aquarium te kopen. En daarin wil ze zoutwater-vissen.
Ze besluit naar zee te rijden om aan zout water te komen.
Op de pier van Scheveningen ontmoet ze een visser.
Ze spreekt hem aan en vraagt om zout water.
“” Da’s hier geen probleem” zegt hij
“Wat kost een emmer vraagt ze.
“Vijf euro” antwoordt hij.
“Oké, doe me maar een emmer”
De man schept een emmer zeewater en ze betaalt hem vijf euro.
Thuis gekomen kiepert ze deze in het aquarium.
Ze stelt vast dat ze heel veel tekort komt en dat ze nog enkele malen heen en weer zal moeten rijden.
Terug in Scheveningen zit daar nog steeds dat zelfde vissertje.
Ze spreekt hem opnieuw aan.
Maar ondertussen was het laag tij geworden…
“Tjongejonge” , zegt ze, “U hebt goed verkocht vandaag” !
Een dronken, fel naar alcohol geurende man zat in de trein naast een priester.
Zijn das zat vol vlekken, zijn wangen vol rode lippenstift en een halflege fles Bacardi stak deels uit de zak van zijn gekreukte vest. De man opende zijn krant en begon erin te lezen.
Na een vijftal minuten richtte hij zich tot de priester en vroeg: “Zeg, eerwaarde, weet u de oorzaak van artrose?” “Ja, mijn zoon, dat komt door erg losbandig te leven, te veel alcohol te drinken, niet naar de mis te gaan, te slapen met prostituees, geen bad te nemen, kortom losbandig te leven in zonde.” “Oké bedankt”, mompelde de dronken man terwijl hij terug zijn krant indook. De priester, nadenkend over wat hij gezegd had en een beetje nieuwsgierig: “Neem me niet kwalijk maar hoe lang heb je al last van artrose?” “Ikke eerwaarde ? Ik heb geen artrose maar ik lees net in de krant dat de Paus er last van heeft!.”
De directeur van Heineken komt bij de Paus op bezoek en zegt: “Ik geef u 1 miljoen euro als u in uw gebed in plaats van: “geef ons heden ons dagelijks brood” eens zegt: “geef ons heden ons dagelijks bier”. “Onmogelijk” wimpelt de Paus zijn voorstel af. Een jaar later komt de directeur opnieuw naar de Paus en biedt hem nu 5 miljoen euro. Weer weigert de Paus. Als de bierdirecteur voor de derde keer de Paus komt smeken of hij nu “geef ons heden ons dagelijks bier” wil zeggen, nu voor 20 miljoen euro, aarzelt de Paus en belt zijn secretaresse:”Wanneer loopt dat contract met die bakker af?”