De Migra’s

Op 15-jarige leeftijd zong Konings als zangeres van De Mooks. Ze werd ontdekt door Ries Brouwers, die haar voorstelde aan Pierre Kartner. Deze koppelde haar vervolgens aan de band De Rekels. Als Corry en de Rekels maakten zij vooral furore met het lied Huilen is voor jou te laat uit 1970. Dit nummer was tot 2013 (43 jaar lang) de grootste Nederlandstalige hit in de Top 40 aller tijden. Twee jaar later startte Konings een solocarrière, waarin ze scoorde met nummers als, Ik krijg een heel apart gevoel van binnen, Jij weet toch wel wat liefde is, Hoe je heette dat ben ik vergeten, Je moedertje en Adios amor. In 2004 kwam Konings nog eenmaal met De Rekels bij elkaar voor een reünie.

In mei 2007 liet Konings in de regionale krant de Gelderlander weten dat ze eraan dacht om in 2009 afscheid te nemen als zangeres. Het zou dan precies 40 jaar geleden zijn dat ze voor het eerst in de hitparade stond. In maart 2008 meldde Konings dat ze haar jubileum groots wilde vieren met een concert in het NAC-stadion in haar geboortestad Breda. Deze plannen bleken financieel echter niet haalbaar, waarna de zangeres haar jubileum vierde op 19 juli 2009 op het Chasséveld in Breda.

Vanwege haar artiestenjubileum werd bedacht dat Konings in 2009 een eigen acht delige reallifesoap zou krijgen.

In 2011 baarde Konings opzien door de titelsong voor de film New Kids Nitro te maken. Het nummer heette Hoeren Neuken Nooit Meer Werken. Nadat de single een succes werd, verscheen er al gauw een Duitse versie, getiteld Huren Bumsen Nie Mehr Schuften.

Het nummer Huilen is voor jou te laat uit 1970 stond vier decennia lang in de top 10 van meest succesvolle hits uit de Nederlandse Top 40. In 2011 werd het lied ingehaald door Rolling in the Deep en Happiness en viel het buiten de top 10. Inmiddels is het lied nog verder weggezakt, en is het ook niet meer de grootste Nederlandstalige hit uit de geschiedenis. Dit is nu Ik neem je mee van Gers Pardoel.

Konings heeft ook een kleine filmrol op haar naam staan: In 1974 speelde ze zichzelf in de film De vijf van de vierdaagse. Ze treedt op tijdens een Vierdaagse-feest, waar enkele van de hoofdpersonen uit het verhaal naartoe gaan. Ze zingt het speciaal voor de film door Pierre Kartner geschreven lied Breng mij nog eenmaal naar huis. Later heeft ze nog een paar regeltjes tekst in een onderonsje met John Kraaijkamp (Ome Dirk).

In augustus 2018 deed Konings mee aan het negentiende seizoen van het televisieprogramma Expeditie Robinson, wat vele nieuwe boekingen en mediaoptredens tot gevolg had. Op 28 oktober 2018 was Konings te gast in Zondag met Lubach waar ze ook optrad.

Konings heeft een zoon en een dochter uit twee relaties, en is getrouwd geweest. Sinds 2008 woonde Konings in het Zuid-Spaanse Benalmádena. In mei 2010 vestigde ze zich om praktische redenen weer in Nederland. In april 2002 werd ze benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Op 19 juli 2009 verscheen haar biografie, getiteld Mooi was die tijd, geschreven door Evert Santegoeds.

Bron: Wikipedia

Deze week een foto uit de oude doos van het Trio Les Scalas uit Epe. Als u meer informatie hebt van dit trio dan horen wij dat graag dehelenas@gmail.com

The Switch Combo uit Hengelo deze week in de Spotlights.

Rudie Vaneker is de oprichter van de band welke in 1967 onder de naam de Jolly Jokers als vrienden band begonnen is, in 1969 is de naam gewijzigd in THE SWITCH COMBO voor dancing, feestavonden , bruiloften, en partijen.

Ze zijn begonnen bij café de Molen in Fleringen, toen naar café Warmelink (de Bakker) in Geesteren. Daarna hebben we gespeeld in Postiljon Hengelo, Dieka van de Kruisweg, De Zon in Goor, City Center in Groenlo, E8 in Goor, Radstake in Varseveld, zaal Vink in Etten,bij te Pas in Genderingen, de Harmonie in Winterswijk, de Postwagen in Tolbert, De Kruisweg in Marum (Fr), Oldebret in Wehl, de Snor in Sevenum, in Valkenburg in Limburg, het Wapen van Doetinchem, Oelebret in Dalen, ´t Stupke in Coevorden , zaal Reimink in Lemeleveld, Takens in Balkbrug, de Bierton in Zwolle, Bodum of de Zie in Emmeloord, Nachtweg in Genemuiden, Wiener Café in Enschede, Hotel Centraal in Zuid Laren, Royal Hengelo, Mensink (Bays) in Reutum, de Kul in Denekamp, Roord Oldenzaal, en zaal Wiggers in Oldenzaal. Ook hebben ze veel gespeeld in de kazernes in Duitsland. Ook hebben ze gespeeld in Duitse dancing’s zoals Sperwer en, Zum Boogen in Nordhorn.

In 1976 is er een LP opgenomen in Hamburg en daarna een Duitse LP opgenomen in 1977/1978. Ook was er een TV optreden bij KRO in het programma “Bij ons in”, Deze opnamen waren in het Wapen van Beckum, Ook waren er diverse radio opnames bij de VARA en KRO. Zelfs in Duitsland was er TV optreden in “die Drehscheibe” waarvoor men naar Köln moest voor de opnames. Rond deze tijd (1978) is ook de naam gewijzigd in SWITCH voor dansavonden, feestavonden bruiloften en partijen, en gingen ze ook met en zangeres werken. De orkestleider bleef Rudie Vaneker.

De band heeft 34 jaar bestaan, in verschillende bezettingen. Op het moment dat er een Engels talige single en Duits talige LP is opgenomen was de bezetting; Drums Hans Burger, Bas Frans Timmerman, Gitaar en zang Henk van Rhenen, Keyboard Willie Oortgiesen, Sax – Klarinet en zang Rudie Vaneker.

Hierna wijzigde de bezetting in; Drums Dirk Brouwer, Gitaar en zang Luuk Brinkman, Bas Frans Timmerman, Keyboard Wilfried Bult Sax – Klarinet en zang Rudie Vaneker en zangeres Edit Bakker.

De laatste bezetting was; Drums en zang Koos Wiekenkamp Bas en zang Frans Timmerman, Gitaar en zang Hans Suiters, Keyboard Wilfried Bult Sax – Klarinet en zang Rudie Vaneker en zangeres Marga bult.

Ook is de band  aangesloten geweest bij artiesten bureau BVM Enschede, maar toen kwamen er diverse wijzigingen in de band, Als top 40 orkest trad men op met 6 personen inclusief een zangeres. Ook is de band veel gevraagd als begeleiding’s orkest. Op feestavondorkest en bruiloften kon men kiezen uit een bezetting van 4 tot 6 man. De naam “THE SWITCH COMBO” is nog altijd eigendom van Rudie Vaneker.

Bovenstaande informatie hebben we gekregen van Rudie Vaneker. Ook schreef hij onderstaande en dat willen we graag zo aan onze lezers presenteren.

Ik ben de Site van “de Helena’s” op internet tegen gekomen toe ik zocht op de naam “The Switch Combo” omdat een goede vriend me zei dat onze band vaak te vinden was op Internet met de plaat “Het mooie Twentse land”, en de Engels talige single “You never have”. Dat ik deze platen nog eens op internet zou tegenkomen had ik nooit gedacht. Vroeger hadden we altijd een ideaal n.l. om een hit te scoren. We hadden alles zoals een grote installatie, een grote bus, een grote show, maar helaas nooit geen hit gehad……….

De volgende Muzikanten hebben in The Switch combo gespeeld:

Caterina Germaine Maria Valente (Parijs, 14 januari 1931 – Lugano, 9 september 2024) was een Frans-Italiaanse zangeres. Ze was in de jaren vijftig tot omstreeks 1965 in Nederland en België enorm populair. Valente was samen met haar broer Silvio Francesco ook succesvol in het theater, de film en later op tv.

Valente werd geboren te Parijs als dochter van de accordeonist Giuseppe Valente, en de muzikale clown Maria Valente. In 1952 huwde ze met jongleur Erik von Aro, die haar manager werd.

Ze begon als zangeres en danseres bij het circus Grock en maakte in 1953 haar eerste platenopnamen als zangeres van het orkest Kurt Edelhagen op het platenmerk Polydor. Haar eerste grote hit had ze in 1954 met Ganz Paris träumt von der Liebe, de Duitse vertaling van I love Paris van Cole Porter. Malaguena dateert uit datzelfde jaar.

Ze werd tussen 1954 en 1962 de bekendste schlagerzangeres. Midden jaren 1950 trok Valente geregeld met Bobbejaan Schoepen op tournee door Duitsland. In 1960 bracht ze ook een door Schoepen gecomponeerd succesnummer uit in Italië: In de schaduw van de mijn, ofwel Amici miei. In 1955 stond ze in Nederland in de hitparade met achtereenvolgens Malaguena, The breeze and I, Siboney, Baiao Bongo en Fiesta Cubana. 1956 zette ze in met de Franse en Spaanse versie van Granada waarna ze in de film Bonjour, Kathrin de gelijknamige song zong, en Steig’ in das Traumboot der Liebe. Uit hetzelfde jaar dateert Wo meine Sonne scheint, de Duitse vertaling van Island in the sun van Harry Belafonte en Bouquet de rêves. Tiptipitipso uit 1957 was begin 1958 haar eerste grote hit in de Nederland en België, gevolgd door Spiel’ noch einmal für mich Habanero, in het Frans Jéremie, met Une nuit à Rio Grande als b-zijde. In juli 1958 stond ze ook met Melodia d’ amore in de hitlijsten.

In 1959 stapte ze over naar Decca. Daar werd ze begeleid door het RIAS Tanzorchester van Werner Müller.^[2] Tschau, tschau Bambina, de Duitse vertaling van Domenico Modugno’s San Remohit Piove, werd in Nederland in 1959 nummer 1 en stond zes maanden in de hitparade. Met Sweetheart, my darling, mijn schat/Bon giorno deed ze het nog beter; het werd eveneens nummer 1 en stond acht 8 maanden in de hitparade. Polyglot Caterina, die inmiddels in twaalf talen zong, zong het nummer in een merkwaardig Nederlands, in een arrangement van Werner Müller. In 1959 stond ze met negen nummers in de Duitse hitparade. Tot 1963 stond ze in de Lage Landen bijna onafgebroken in de hitparade met al of niet originele Nederlands- en Duitstalige nummers als La strada del amore, Mijn souvenir (My happiness van Connie Francis), Marina (Rocco Granata), Adonis/Er is geen dag, Zu viel Tequila (Too much tequila), Zeeman (Seemann van Lolita), Itsy bitsy, teeny weeny (Brian Hyland), Oh, Valentino (Connie Francis), Ein Schiff wird kommen (Lale Andersen), Suco, suco (Alberto Cortez, Ping Ping), Pepe (Duane Eddy), Quando, quando (samen met broer Silvio Francesco, oorspronkelijk een San Remohit uit 1962 van Tony Renis), Gondola, gondoli en Tango Italiano, (eveneens San Remohits uit 1962, van respectievelijk Bruni en Ernesto Bonino en Milva en Sergio Bruni), Tout l’amour (Passion flower), Leçon de twist (ook samen met broer Silvio Francesco).

Toen eind jaren zestig haar ster in Europa begon te tanen, trok ze naar de Verenigde Staten, waar ze, net als Ivo Robic, via de Perry Como-show al bekendheid genoot. Como had in 1962 al Caterina aan haar opgedragen. Ze zong nu meer jazzy nummers en chansons. In 1974 laste ze een pauze in om haar zoon Alexander ter wereld te brengen en daarna trok ze verder de wereld rond, waarbij ze haar stemvirtuositeit etaleerde. In de jaren tachtig trad ze regelmatig op in Duitse televisieshows, waarna het stiller rond haar werd. Uit die jaren dateert een potpourri-album van haar vroegere hits. Sindsdien leefde ze teruggetrokken in haar villa in Zwitserland, aan het meer van Lugano, waar ze op 9 september 2024 overleed. Ze werd 93 jaar oud.

Bron: Wikipedia

A.s. zaterdag 5 april vindt er bij de Molenberg een optreden plaats van de band Tribute 2 All. De Molenberg is goed bezig met het organiseren van muziek voor de diverse doelgroepen. En wij hopen, en met ons zeer zeker meer muzikanten, dat de oude tijden weer opleven en er weer een plaats is in Twente waar er weer gedanst kan worden.

De Tribute2All speelt nummers uit de 60 en 70tiger jaren van o.a. de Cats The Eagles, 10 CC enz. enz.  Wij wensen de mannen uiteraard succes en veel muzikaal plezier.