Drie directeuren

De drie directeurs van Grolsch, Heineken en Othmar Bier nemen op een ochtend om 10 over 7 de trein naar een Beurs in Amsterdam. Op een zeker moment is er een vertraging en ze besluiten samen iets te gaan drinken. Ze stappen een café binnen waar ze meer dan 120 verschillende bieren hebben.

De directeur van Grolsch roept : “Kastelein, drie Grolsch alstublieft.”

Nadat hun glas leeg is, roept de directeur van Heineken: “Hallo, barman, kan jij ons nog effe drie Heinekens serveren alsjeblief.”

Nadat deze op zijn, is het de beurt aan de directeur van Othmar Bier: “Kastelein, drie Heineken alstublieft!”

De directeurs van Grolsch en Heineken schrikken, en kijken elkaar verwonderd aan.

Plots zegt de directeur van Heineken: “Man, hoe kan dat nu? Je bent directeur van Othmar Bier en je bestelt drie Heineken?”

“Wel, ja,” zegt de directeur van Othmar Bier, op zijn uurwerk kijkend, “het is nog wat vroeg om bier te drinken!”

Similar Posts

  • De IJsboer

    Toen Sofie terug kwam van een verre vakantie vernam ze, dat tijdens haar verlof,haar grootvader overleden was.
    Als goede kleindochter ging ze bij haar 95-
    jarige grootmoeder langs om haar te condoleren.
    Aangezien ze wist dat haar opa in blakende gezondheid verkeerde, vroeg ze aan oma waar opa aan overleden was.
    Mijn kindje, antwoordde oma: opa kreeg een hartaanval.
    Vorige week zondagochtend toen we de liefde bedreven.
    Waarop Sofie reageerde met te zeggen dat seks voor mensen van tegen de honderd toch af te raden was…..
    Maar nee schatje, zei oma: reeds enkele jaren lang en gelet op onze ouderdom hadden we ons voorgenomen dat het beste ogenblik voor ons beiden om seks te hebben was het ogenblik dat op zondagmorgen de kerkklokken begonnen te luiden.
    Dat was voor ons het juiste ritme, niet te snel en niet te traag, gewoon erin bij de DING, en eruit bij de DONG….!!!

    Plotseling moest oma een traantje wegpinken, en ze zei:
    Als die stomme ijsboer met zijn klingelende bel niet langs was gereden had opa nu nog geleefd.

  • Hemel Klokken

    Een man is gestorven en gaat naar de hemel. Zodra hij voor de Poort staat, ziet hij ineens allemaal gigantische klokken achter Petrus staan. Hij vraagt: “Wat doen al die klokken hier in hemelsnaam??” Petrus antwoordt: “Dat zijn de zgn. ‘Leugen-klokken’. Iedereen op aarde heeft er eentje. Elke keer dat je liegt, verschuiven de wijzers.” “Aha”, zegt de man, “en die klok dan? Die staat op 0.00 uur!” Petrus kijkt welke hij bedoelt. “Dat is die van Moeder Teresa. De wijzers zijn nooit verschoven, want ze heeft nog nooit gelogen!” De man staat er versteld van. “En van wie is die klok?” Petrus zegt: “Dat is de klok van Abraham Lincoln. De wijzers zijn twee keer verschoven, want hij heeft in zijn leven slechts twee keer gelogen.” De man krabt eens aan zijn kin en denkt goed na. “Waar hangt de klok van Mark Rutte??” Petrus: “Die hangt in mijn kantoor. Die gebruik ik als ventilator.”

  • Aan de Hemelpoort

    Een briefje van 50 euro en een muntstuk van 20 eurocent overlijden en komen aan de hemelpoort aan. Het muntstuk van 20 eurocent wordt als een echte held onthaald. Het wordt behandeld in de hemel als een echte koning. Het mag aan de tafel naast God zitten, mag in de kamer naast God slapen, … terwijl het briefje van 50 euro behandeld wordt als een nietsnut. Het briefje van 50 euro zegt: “Waarom word ik slechter behandeld dan een muntstuk van 20 cent? Ik ben toch meer waard dan 20 cent…”. Waarop God antwoordt: “Je hebt gelijk, maar ik heb je nooit in de kerk gezien”.

  • Een Belg op de fiets

    Er komt een man op een fiets aangereden, vanuit België, Nederland binnen. Op de bagagedrager een zak met zand. Nederlandse douanebeambte: “Heeft u iets aan te geven?” Zegt de Belg: “Nee.” Douane: “Een Belg die niets smokkelt, asjemenou, wat heeft u dan in die zak?” Zegt de Belg: “Zand.” Tijdens de controle blijkt dat het inderdaad om zand gaat. Een week lang komt de man elke dag met zijn fiets bij de grens met een zak op de bagagedrager. Op de 8e dag wordt de douanebeambte toch wantrouwend. Douane: “Wat vervoert u in die zak?” Zegt de Belg: “Zand.” Douane: “Mmmmm, even kijken.” Deze keer wordt het zand gezeefd. Uitslag: alleen maar zand. Elke dag passeert de man met zijn fiets en een zak de grens. Na twee weken wordt het de douanier toch te bont en hij stuurt het zand naar een laboratorium voor nader onderzoek. Resultaat: het is alleen maar zand! Na twee verdere maanden van zandtransport houdt de douaneman het niet meer uit en hij zweert: “Ik geef u zwart op wit dat ik u niet zal aangeven, maar ik voel aan mijn klompen dat u iets smokkelt. Wat is het?” De man antwoordt: “Zoals u ziet, ik vervoer slechts een kleine hoeveelheid zand.”. De Nederlander is gefrustreerd en woedend en laat zich overplaatsen naar een andere grensovergang, specialiseert zich in zandsoorten en smokkeltrucs en het leven gaat verder. Na vijftien jaar wordt hij gepensioneerd en de dag nadien gaat hij de fietsende Belg bezoeken. “Nou zeg, luister eens. Jij hebt m’n leven grondig vergald, ik ben nu met pensioen, jij hebt gewonnen. Wil je me nou is precies vertellen wat jij eigenlijk smokkelde?!” 

    De Belg: “Fietsen!”

  • PAS OP!!!!

    Een vrouw is eieren aan het bakken als haar man thuis komt. Hij wandelt de keuken in en begint onmiddellijk te roepen :

    PASOP ! PASOP ! MEER BOTER!

    DRAAI ZE OM ! DRAAI ZE OM!

    BOTER , MEER BOTER, ZIE JE DAT NIET?

    ZE GAAN AANBRANDEN ! PAS TOCH OP!

    DRAAI ZE, DRAAI ZE !

    SCHIET OP, HAAST JE, DRAAI ZE NU OM! NU!

    PAS OP, TE VEEL BOTER, HET GAAT SPATTEN !

    PAS OP! JE GAAT JE VERBRANDEN!

    HOLA, HOLA, TE VEEL BOTER!

    EN TE WEINIG ZOUT,

    TE WEINIG ZOUT!………….

    De vrouw is compleet uit haar lood geslagen en gilt: “Waarom schreeuw jij zo ? Wat is er met jou aan de hand ? ”

    De man draait zich om en zegt heel kalm terwijl hij de keuken verlaat: “Gewoon, om je duidelijk te maken hoe het aanvoelt als jij naast me zit als ik met de auto aan het rijden ben”.

  • Oma in het rusthuis.

    Oma komt in het rusthuis terecht en iedereen staat klaar om haar te helpen. De verpleegsters wassen haar, geven haar een uitgebreid ontbijt en zetten haar in de stoel voor het venster met zicht op de prachtige tuin.

    Alles lijkt perfect tot Oma ineens lichtjes naar rechts begint over te hellen. Onmiddellijk storten twee verpleegsters zich op haar en zetten haar weer rechtop. Alles lijkt zich te normaliseren totdat ze naar links begint over te hellen.

    Weer snellen de verpleegsters toe om haar terug in de correcte houding te hijsen. Enkele dagen later komt de familie op bezoek om te zien hoe het met haar gaat. “Is alles goed verlopen tot nu toe en zijn ze vriendelijk voor U” vragen ze belangstellend.

    Waar op Oma antwoord: “Het is hier zo slecht nog niet behalve dat je geen kans krijgt om een scheet te laten”!!

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *