Aankoop

Sorry, maar ik moet dit toch even kwijt !!!! Ik kocht gisteren een artikel in een bekende winkel in Tubbergen  en ik heb contant betaald. Gisteravond merkte ik dat het artikel absoluut niet goed was. Vanmorgen, dus binnen 24 uur na de aankoop, ben ik teruggegaan naar de winkel en heb mijn geld terug gevraagd. De verkoopster weigerde dat, terwijl ik gewoon de aankoop bon bij me had. Vervolgens heb ik gevraagd of ik het artikel dan zou kunnen ruilen, maar ook dat werd door haar geweigerd. Toen ik vroeg of de manager aanwezig was, lachte ze me gewoon uit. Geen teruggave-recht en zelfs niet ruilen !

Ik heb nog nooit een bedrijf meegemaakt dat zo’n slechte klantenservice heeft, en ik zal daar nooit meer  krasloten kopen !!!

Similar Posts

  • Kiezen

    Een professor neemt het middagmaal in de kantine van de universiteit. Een student zet zich tegenover hem aan dezelfde tafel. De professor ergert zich hieraan en zegt:
    Een varken en een vogel lunchen niet samen.
    Zegt de student: Oke, ik vlieg wel naar een andere tafel.
    De professor is razend om dit antwoord en besluit om de student bij zijn volgend examen te buizen.
    Op het volgende examen kan de student echter perfect op alle vragen antwoorden en de professor besluit, door ervaring gelouterd, om een meerkeuze vraag te stellen. Hij vraagt: Op straat tref je twee zakken aan, in de ene steekt een stapel bankbiljetten en in de andere steekt verstand, welke kies je?
    De zak met het geld, zegt de student.
    Waarop de professor zegt: In uw plaats zou ik die met verstand genomen hebben.Waarop de student zegt:
    De mensen nemen meestal datgene dat ze niet hebben.

  • Opscheppen over de kinderen

    Twee moeders zitten in het park op een bankje. Zegt de ene moeder: “Mijn kind van twee kan zijn naam al schrijven.” Zegt de ander: “Mijn kind van twee kan zijn naam zelfs al achterstevoren schrijven.” “O, wat knap! Hoe heet uw kind dan?”. “Mijn kind heet Bob”.

  • BRAM

    Rond sluitingstijd staat een agent bij een café te wachten, om te zien of hij nog wat mensen kan betrappen, die met een slok of twee teveel op achter het stuur willen kruipen. Op een gegeven moment strompelt er een vent zo blauw als een balletje, strontlazarus de kroeg uit, struikelt over de drempel, schopt de kat nekbrekend de stoep af, zwalkt rond over de parkeerplaats, probeert zijn sleutel op 5 verschillende auto’s uit in alle gaatjes, voor hij zijn eigen auto gevonden heeft en is nog zeker 10 minuten bezig om zijn sleutel in de deurslot te proppen. Alle overige bezopen bezoekers zijn intussen al lang en breed zwalkend vertrokken. Eindelijk lukt het hem om in de auto te komen. Als hij uiteindelijk al startend, hortend en stotend met de auto wil wegrijden, laat de agent de bestuurder zo kwaad als het kan stoppen en laat hem een blaastest ondergaan. Zelfs na meerdere pogingen en andere batterijen geeft het apparaat nog steeds 0,0 promille aan. De agent vraagt stom verbaasd aan de man hoe dat in hemelsnaam mogelijk is, Waarop de man antwoordt: “Vanavond was ik Bram”. Agent: “Bram??????” Man: “Bewust Rijdend Afleidings Manoeuvre

  • Doen of we getrouwd zijn

    Een man en een vrouw die elkaar niet kennen, staan voor het treinloket. Allebei willen ze met de nachttrein naar Rome. De NMBS-medewerker vertelt dat er nog maar één tweepersoonsbed beschikbaar is en dat ze onder elkaar maar moeten uitvechten wie het krijgt. Zowel de man als de vrouw moeten echt de volgende dag in Rome zijn., dus na enig overleg besluiten ze om het bed te delen. Ze kleden zich om en gaan ieder aan één kant van het bed liggen. Na ongeveer een halfuurtje vraagt de man : “Kan je wel in slaap raken.?”. Waarop de vrouw antwoordt dat ze het toch maar een beetje koud vindt. “Daar kunnen we maar twee dingen aan doen.” zegt de man. “Ofwel ga ik voor jou een dekentje halen, ofwel doen we alsof we gehuwd zijn.” “Goed” zegt de vrouw na enige tijd nadenken, “laten we dan maar doen alsof we gehuwd zijn.” Waarop de man zegt : “Oké, ga dan zelf maar het dekentje halen.”

  • VISSEN

    Om 7 uur ‘s ochtends zit ik lekker te vissen langs het Amsterdam Rijnkanaal. De damp staat nog op het water. Ik zit net, komt er een man achter mij staan kijken. Het wordt acht uur, negen uur, tien uur, twaalf uur. Ik neem ’n boterhammetje en koffie en nog steeds staat die kerel achter mij naar m’n dobber te staren. Om 2 uur ‘s middags staat hij er nòg. Als ik om 7 uur ‘s avonds mijn spullen inpak, staat die vent nòg achter me. Ik zeg: “Meneer, u heeft nu 12 uur lang achter mij staan kijken. Waarom koopt u geen hengel? Kunt u zelf gaan vissen.” Zegt die man: “Sorry hoor, maar daar heb ik echt geen geduld voor . . . ”

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *