The Bianco’s

In 1971 is bijgaande foto gemaakt van “de Helena’s” op de Koale karmis in Oatmuske. (Voor de niet Twentenaren een vertaling Kermis in Ootmarsum). Voor deze foto’s moesten we op tijd zijn want om 10.00 moest we beginnen met het optreden bij café De Rozenstruik. De namen op de foto:  Links boven Ronald Urban; Rechts boven Benny Lenferink; onder van links naar rechts Frans Heerink; Truus Braakhuis en Frans Schulten.

Volgende week is het dan weer zover en begint vrijdag de kermis in Ootmarsum. De band “Fluitje van ‘n cent” treed op bij Café Restaurant van de Maas en we wensen de mannen dan ook veel succes en heel veel plezier toe.

Heino (pseudoniem van Heinz-Georg Kramm, Düsseldorf-Oberbilk, 13 december 1938) is een Duits schlagerzanger en zanger van Duitse volksliederen. Hij behoort samen met de Oostenrijker Udo Jürgens (1934-2014) tot de bekendste Duitstalige zangers.

Heinz-Georg Kramm is de zoon van een katholieke tandarts en diens evangelisch-lutherse echtgenote. Zijn vader sneuvelde in 1941 tijdens de Tweede Wereldoorlog, waarna hij met zijn moeder en zuster opgroeide in het oosten van Duitsland. Na zijn middelbare school werd hij opgeleid tot bakker en banketbakker, en voetbalde hij bij SC Schwarz-Weiss 06 Düsseldorf. Vanaf 1955 zong hij op bruiloften en partijen, en tien jaar later nam hij zijn eerste plaat op.

Zijn stemgeluid wordt gekenmerkt door een donkere klank en een rollende tong-‘R’. Zijn grootste hits variëren van zeemansliederen, marsmuziek en volkswalsen tot echte ‘schlager’-krakers. Hij werd in 1966 bij het grote publiek bekend met het liedje Jenseits des Tales. In het midden van de jaren 70 had hij zijn grootste hits Blau blüht der Enzian en Die schwarze Barbara.

In de jaren 80 polariseerde hij met twee politieke boodschappen: hij trad in Zuid-Afrika op tijdens het VN-embargo wegens het systeem van apartheid. En hij nam een plaat op met volksliederen van het Duitse nationalisme, met onder meer het Wenn alle untreu werden, eigenlijk een bevrijdingslied uit de 19e eeuw, dat echter later als hymne door de SS misbruikt werd.

Heino trad over de hele wereld op, onder andere ook in Las Vegas. Na 50 jaar had hij in Duitsland een afscheidstournee van 22 oktober tot 20 november 2005 om zijn lange carrière af te sluiten. Daarna ging hij echter niet op zijn lauweren rusten, maar begon hij in 2009 met een serie optredens waarin hij geestelijke liederen zong in kerken. Zijn bekende repertoire brengt hij trouwens ook nog ten gehore, bijvoorbeeld in 2009 tijdens het Oktoberfeest Sittard in Sittard, waar hij ook in 2010, 2011, 2014 en 2019 weer optrad. In juli 2009 trad hij samen met André Rieu op het Vrijthof in Maastricht op.

Zijn autobiografie meldt dat 59% van alle Duitsers zich als ‘Heino-fan’ zou betitelen. Maar ook buiten Duitsland genieten zijn hits bekendheid. Zo zijn er in China en Polen instituten waar de Duitse taal onderwezen wordt met behulp van zijn liedteksten.

Begin 2013 bracht Heino het album Mit freundlichen Grüßen uit, een collectie van 12 coverversies van bekende Duitstalige popnummers, waaronder liedjes van Die Ärzte, Peter Fox en Rammstein.^[1] Het is in Duitsland legaal om nummers te coveren, mits de tekst en melodie niet worden aangepast. Al vóór het uitbrengen van de plaat stond deze op nummer 1 bij de Duitse versie van de webwinkel Amazon.

In augustus 2013 betrad Heino als verrassingsact het podium van het metalfestival Wacken Open Air, waar hij samen met Rammstein het nummer Sonne bracht.

In maart 2018 maakte Heino bekend op het einde van het jaar afscheid te zullen nemen van de bühne. Hij werd op 13 december 80 jaar, en dat vindt hij een goede leeftijd om afscheid te nemen.

Op 12 januari 2019 trad Heino – voor het eerst sinds zijn 80e verjaardag – toch weer op, meer bepaald in de Velodrom in Berlijn. Tijdens de show Schlagerchampions nam hij er de “Preis fürs Lebenswerk” in ontvangst. Ook trad hij in oktober van datzelfde jaar voor de vierde keer op bij het Oktoberfeest in Sittard.

• Heino trouwde voor de derde maal in 1979, met de Oostenrijkse schlagerzangeres Hannelore Auer. Samen wonen zij in Bad Münstereifel. Zijn in 1968 geboren buitenechtelijke dochter pleegde in 2003 zelfmoord. Zijn zoon werkte in Heino’s café in Bad Münstereifel.
• Doordat Heino lijdt aan de ziekte van Graves-Basedow puilt zijn rechteroog uit (exophthalmus). Daarom draagt hij altijd een donkere zonnebril.

Bron: Wikipedia

Vanaf afgelopen woensdagvond 12-09-2012  tot zondagmorgen 16-09-2012 12.00 uur is er in Ootmarsum een serious request georganiseerd. De organisatie had het perfect geregeld en het resultaat met ruim 7500 Euro mag er zijn. Vrijdag avond was er een optreden van Juergen Scholten Lubberink, zangeres Joske en Jan van de Belt. Deze laatste was de man van het duo Jan en Zwaan die samen in 2011 hun 50 jarig artiesten jubileum zouden vieren maar helaas is Zwaan in Oktober 2010, na een slopende ziekte, overleden. Wij vinden het geweldig dat Jan, ondanks dit verlies, zich weer herpakt heeft en nog steeds optredens verzorgd. Ook in Ootmarsum heeft Jan belangeloos meegewerkt aan de inzameling t.b.v. het goede doel. Jan is beslist nog steeds een ras muzikant die weet hoe hij een avond moet verzorgen.

De Opcuna’s deze week op de voorgrond. De naam Opcuna’s is een samen voegsel van de plaatsen waren ze woonden zoals OPloo en CUyk a/d maas.

Deze week een foto van de winnaars van het Eurovisie songfestival in 1975. Hoe dit jaar het songfestival georganiseerd gaat worden is nog maar sterk de vraag.

De bezetting van de groep is lang als volgt geweest:

• Hilda Felix (oorspronkelijke zangeres, werd opgevolgd door Getty Kaspers)
• Frans Schaddelee (oorspronkelijke bassist, werd opgevolgd door John Gaasbeek)
• Ard Weeink basgitaar, trompet, zang
• Chris de Wolde gitaar
• Getty Kaspers zang
• Bert ter Brugge zang
• John Gaasbeek basgitaar
• Koos Versteeg toetsinstrumenten, zang
• Rudy Nijhuis drums
• Ab Timmer drums
• Betty Vermeulen (Vlaamse zangeres; vanaf 1976)
• Marianne Wolsink (Twentse zangeres; vanaf 1976)
• Nick de Vos basgitaar
• Tineke Eenkhoorn (zangeres, kwam erbij na een revival van Teach-in in 1985)
• Licia Laagewaard (zangeres, samen met Tineke werd de groep opnieuw vocaal versterkt)
• Gerrit Trip (werd leadzanger van de laatste formatie).

Na een aantal bezettingswisselingen ging de groep in 1980 uit elkaar. De laatste single was “Regrets”.

In onze verzameling kaarten vonden wij een kaart van de Twee Pinten. we denken dat in de jaren 70 en 80 alle bands wel een nummer van dit duo speelden en dan vooral in de carnavalstijd. Een van de bekendste nummers zo niet de bekendste is het liedje “Bij ons staat op de keukendeur”