De Helena’s

Afgelopen dinsdag 7 oktober 2014 is Leo Engelbertink, zanger van “The Klengola Stars” op 77 jarige leeftijd overleden. Van diverse kanten is dit aan ons gemeld en één daarvan haalde een citaat van Leo, van onderstaand interview, naar voren en melde: “Als je dat leest, dan waan je je toch direct terug in vroegere tijden”.

Als eerbetoon aan Leo plaatsen we daarom nogmaals  dit interview. Als Leo dit kan lezen en hij hoort het bijgevoegde liedje dan weten we zeker dat hij uit volle borst mee zal zingen…..

=============================================================================

Onderstaand verhaal stond in het clubblad van FC Berghuizen. Met toestemming van Leo plaatsen we dit verhaal op onze site.

The Klengola Stars zijn in 1957 opgericht, ik was toen 20 jaar. Er zat letterlijk muziek in de familie. Vader was accordeonist en van hem moeten we de muzikale genen hebben. Mijn broers Bertus en Jannie speelden ook in de band. Wat een Klengola is? De naam werd gevormd door de eerste twee voorletters van de leden. Aanvankelijk had je de Klengolas, de eerste editie zeg maar. We speelden in de buurt. De Kul in Denekamp, de Bond aan de Molenstraat, café de Vluchte vooraan in Enschede, zaal Bruins en natuurlijk bij Kothman hier om‟n hook. Daw oet Berghoezen kwamen maakte wa indruk. Het repertoire? Alles wat populair was. Of het nu Duits, Engels of Nederlands was, het maakte niks oet. Heino, Elvis en zo meer. We hebben jaren gehad dat we 3 keer per week een bruiloft deden en altijd zo‟n 20 jaar lang elke zondagavond speelden. Er zijn periodes bij geweest van zo‟n 240 optredens per jaar. Nee, van een eigen plaat maken is het nooit gekomen. Wel zijn er plannen geweest, maar daar is het bij gebleven. Of wie ok over de grens spöln? Ja zeker. In Nordhorn hadden we 2 keer een contract van een half jaar. Tja en dan Berghuizen. Om de 5 jaar was er wel een jubileum en de jaarfeesten natuurlijk. Geheid volle bak bij Kothman. Ik speelde sax, een zeer swingend instrument. Als ik het ding aan de lip zette now dan moj eens zeen. Alle jongs meteen noar de wichter hen. Want dan wist‟n ze nig hoe snel ze op de dansvloer moss‟n komm‟n, haha! Als ik een ommetje maak dan word ik als oud Klengola Star nog steeds begroet. Leuk hoor!

Met vriendelijke groeten Leo Engelbertink.

Rex Gildo (Straubing, 2 juli 1936 — München, 26 oktober 1999) was een Duitse acteur en schlagerzanger. Zijn echte naam is Ludwig Franz Hirtreiter.

Gildo wist al snel dat hij acteur wilde worden, na enkele kleine rollen speelde hij, als Alexander Gildo, in 1958 samen met Conny Froboess de hoofdrol in de film Hula-Hopp, Conny. In 1959 ging ook zijn muzikale carrière van start bij platenfirma Electrola, hier bedacht hij zijn nieuwe naam Rex Gildo. Hij zong vaak met vrouwen aan zijn zijde zoals Conny Froboess, Angèle Durand en Vivi Bach. Maar aan de zijde van Gitte Hænning behaalde hij grote successen en samen werden ze het droompaar uit de jaren 1960. Ook zijn filmcarrière liep op rolletjes, hij draaide zo’n 30 films. Een van zijn grootste hits was Vom Stadtpark die Laternen aan de zijde van Hænning.

In 1969 nam hij deel aan de wedstrijd Ein Lied für… en hoopte zo naar het Eurovisiesongfestival te mogen. Er waren drie deelnemers die elk drie liedjes zongen, hij werd derde achter Siw Malmkvist en Peggy March. Drie jaar later had hij een wereldhit met het liedje van Ralph Siegel Fiesta Mexicana dat ook wel bekend is als Hossa, hossa.

In de jaren 1980 taande zijn succes, maar bij zijn trouwe aanhang was hij nog steeds populair. Hij moest gaan optreden voor een kleiner publiek, en er zijn vermoedens dat hij aan pillen en alcohol verslaafd was. Later volgde een rechtszaak omdat hij dronken op het podium stond. Zijn Sonnyboy-imago raakt beschadigd als er geruchten opduiken dat hij een homoseksuele relatie zou hebben met zijn privésecretaris, Dave Klingenberg.

Op 23 oktober 1999 was zijn laatste optreden. In Bad Vilbel in een meubelboulevard voor 3000 bezoekers. Die zelfde avond viel hij uit het raam van zijn appartement te München, drie dagen later overleed hij aan zijn verwondingen. Er wordt nog steeds gespeculeerd over de val. Was het ruzie met zijn manager of was het zelfmoord?

Sinds 1974 was hij met zijn nicht Marion getrouwd. Ze hadden een huis in Bad Feilnbach, waar zij meestal woonde, en een huis in München, waar hij verbleef. Het huwelijk bleef kinderloos, Marion had twee keer een miskraam. Na zijn dood bleven er geruchten omtrent zijn vermeende homoseksualiteit.

Gildo werd begraven aan de Ostfriedhof in München naast zijn manager en vriend Fred Miekley.

Bron: Wikipedia

Zangduo bestaande uit het echtpaar Ad en Karin van Hoorn. De in Gouda geboren Ad van Hoorn neemt in 1975 solo zijn eerste single op. Het lied De Bajesklant behaalt in 1982 de gouden status. Het levert Van Hoorn een contract op bij het label van Johnny Hoes. Vanaf 1982 maakt hij platen met zangeres Karin uit Venlo waar zij deel uit maakte van de showdansgroep de Blue Girls. Ad en Karin maken tientallen singles en albums en hebben in 1988 hun grootste succes als de single En We Gaan Naar Spanje Toe 12 weken in de Nationale Hitparade staat. Het levert optredens op voor radio en televisie en in Polen, Spanje en België. Na een hartoperatie van Ad van Hoorn in 2003 doet het duo het rustiger aan. Karin van Hoorn maakt vanaf 2005 tevens deel uit van De Alpenzusjes.

Trio Lovely-Dust verzorgde lange tijd bij de Kul in Denekamp en bij “de Kei” in Oldenzaal dansavonden. Met z’n drieën maakten ze goede muziek en hadden veel succes. De band heeft bestaan van 1965 tot 1998 en bestond uit Karel Postma Drum en Zang, Sjef Muller Toetsen en Zang, Bennie Wijerink Gitaar en zang.

Van Juergen Eilts uit Neuenhaus kregen we onderstaande foto van “die Blaue Jungs”. Deze Duitse band speelde veel in de grensstreek zoals we al eerder hebben bericht. De muzikanten op onderstaande foto zijn Folker Eilts, elektronisch accordeon; Heins Roters, Saxofoon en Richard Portheine als Drummer.  Wie de gitarist links op de foto is weten we helaas niet.  Folker Eilts heeft tot kort voor zijn dood in 2003 nog opgetreden als een mans formatie.

The Creations zijn in 1966 opgericht als een soort personeelsband  van het belastingkantoor Almelo en bestond door 5 belastingambtenaren. De vijf personen waren Gerrit Leus, George Lommers, Nico Hoogland, Henry ten Berge en Edi Das. Na enkele jaren kwamen er muzikale meningsverschillen en stopten The Creations en daarna gingen ze verder als Bemsha met o.a. Joop van Liefland in de gelederen. The Creations traden vaak op bij Kampkuiper in Harbrinkhoek, De Molen in Fleringen, Van Olfen in Weerselo en bij Mensink (Bays) in Reutum. Henry ten Berge heeft na The Creations nog bij o.a. de Helena’s en Follow me gespeeld.