Vieze voeten

Klaas komt op een feestje. Hij vraagt netjes of binnen mag komen. “Natuurlijk,”zegt de jarige, “maar ik heb vuile voeten,” zegt Klaas. “Geeft niet,” zegt de jarige. “Je hebt toch schoenen aan?”

Similar Posts

  • Mijn schoonzoon de chirurg

    Een oudere man ligt op de operatietafel, net voor de ingreep. Hij had erop aangedrongen geopereerd te worden door zijn schoonzoon, een uitstekend chirurg. Vlak voor hij in slaap zou gedaan worden, zegt hij tot zijn schoonzoon:
    “Wees niet nerveus en doe je best. Denk eraan dat, als er iets misloopt, je schoonmoeder bij je in huis komt inwonen!”

  • IJsheiligen

    De pastoor is in de sacristie gestruikeld over een paar schaatsen.

    “Zeg op, van wie zijn ze”? vraagt hij aan de misdienaars.

    “Waarschijnlijk van één van de ijsheiligen”, antwoordt Jantje.

  • Stilletjes

    Een man komt een politiebureau binnen en zegt tegen de dienstdoende agent:
    “Ik heb begrepen dat de inbreker die in ons huis heeft ingebroken gearresteerd is.
    Ik wil graag even een woordje met hem spreken.
    De agent: “Ik begrijp dat u kwaad bent meneer, maar dit kan ik natuurlijk niet toelaten.”
    “Nee nee, u begrijpt me verkeerd”, zegt de man.
    “Ik wil alleen maar van hem weten hoe hij binnen is gekomen, zonder dat mijn vrouw wakker werd.”

  • Half geld

    Peter ging naar een optreden in de schouwburg. Aan het loket vroeg hij “een halve ticket”.

    “Waarom een halve?”, vroeg de Kassière.

    “Nou”, zegt Peter “Omdat ik doof ben aan één kant”.

  • Goochelaar

    Een goochelaar zat op een cruiseschip en deed allerlei trucjes. Jante keek toe met arendsogen en doorzag iedere truc van de goochelaar, hij zei dan ook steeds hoe de truc in elkaar stak, het ging ongeveer zo: “De kaart zit in je broekzak!” of “Dat konijn kwam uit die doos!” … Die goochelaar was het na een tijdje helemaal zat dat Jantje de hele tijd zei hoe zijn trucs in elkaar zaten, dus stopte hij maar mee.  De dag erop verging het schip en alleen de goochelaar en Jantje konden zich redden door te dobberen op een stuk drijvend hout.  Na een uur of 3 uur zei Jantje: “Ok, ik geef het op, waar heb je het schip gelaten?”

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *