De frequente bezoekers van onze site hebben zeker gemerkt dat “de Helena’s” site enkele dagen niet bereikbaar was. Gelukkig voor ons heeft Mark het kunnen herstellen en kunnen we nu weer volop foto’s plaatsen van bands. (Mark namens alle lezers van deze site ontzettend bedankt)
Deze foto uit 1974 is van de Migra’s. De muzikanten, in carnavals kleding, hadden drukke dagen in die tijd.
Deze week hebben we gekozen om Ben Lansink uit Markelo op de voorpagina te zetten. Deze ras artiest met een goede stem en een geweldige accordeonist heeft vele jaren zijn sporen in de muziek verdient. De muziek die u hierbij hoort is van het Ben Lansink Trio ergens uit de jaren 70. 
Komende week is de band “Reflection” uit Steenwijk het middelpunt van de belangstelling. De band bestond uit J. Venema, orgel en zang; P. Lubbinge, basgitaar; A. Middelveldt, Tenorsax en zang; B. Luning, trompet en F. Leestemaker, drums en zang. Jan de Vries was de manager van de band. In de toekomst zullen we nog een foto plaatsen van “Refelection” die dan uit Goor komen. Of deze twee band in relatie staan tot elkaar kan misschien beantwoord worden door een lezer van deze site.
Het Lowland Trio was afkomstig uit de omgeving van Alkmaar en bestond uit leadzanger Joop van Twuijver, Jaap Hos en Hans le Grand. Ze braken door met het nummer Trouw niet voor je veertig bent, dat Joop zelf geschreven had. In 1966 bereikte het de 36e plaats in de Top 40. Twee jaar later kwamen ze wat sterker terug. De mannen hadden aan Peter Koelewijn gevraagd of hij komische liedjes voor hen wilde schrijven. Koelewijn had immers het jaar daarvoor groot succes gehad met zijn compositie Beestjes, uitgevoerd door Ronnie & de Ronnies. Voor het Lowland Trio schreef hij het nummer Ik kan geen kikker van de kant afduwen, dat qua compositie wel wat weg heeft van Dancing shoes van Cliff Richard & the Shadows. Dat nummer kwam tot #12 in de Top 40 en #13 in de Parool Top 20. De samenwerking met Koelewijn klikte wel en tot 1982 schreef Koelewijn materiaal voor ze. Daarvan haalde alleen nog Potvolblommen, een singletje om de verkoop van bloemen te promoten, de hitlijsten. In 1973 wisten ze nog één keer de hitparades te halen, maar niet met een Koelewijntekst. Mijn naam is haas, een cover van Mein Name ist Hase van Chris Roberts, kwam dat jaar tot #12 in de Top 40 en tot #11 in de Daverende Dertig.
In 1980 werd een rechtszaak tegen Peter Koelewijn aangespannen vanwege een nummer van het Lowland Trio. Het ging om het nummer We Are The Champions (Olé olé), dat dat jaar naar aanleiding van het Europees Kampioenschap voetbal in Italië was uitgebracht. Het nummer haalde dat jaar overigens de tipparade. De zingende Vlaamse kapper Gilbert de Nockere meende dat hij de rechten op het refrein van dat nummer had. Dat bestond namelijk uit de yell: olééééé oléhééééé olééééé oholé olééééé, etc. De Nockere had deze melodie inderdaad al in 1979 gebruikt voor een nummer over S.K. Beveren, maar werd door de rechter in het ongelijk gesteld, omdat de yell al een veel oudere oorsprong heeft (vermoedelijk bij Real Madrid supporters).
In 1982 nam het Lowland trio een nieuwe versie op van Trouw niet voor je veertig bent. Het verscheen als b-kantje van de single met de onwaarschijnlijk lange titel: Het drama van de klok en de 73 mensen in het pas gerestaureerde kerkje te Lange Pange. Dit was tevens de laatste samenwerking tussen Peter Koelewijn en het Lowland Trio. Daarna is er weinig meer van het Lowland Trio vernomen.
Bron: Wikipedia
Vandaag het derde en laatste verhaal van Dinand Leferink, en dit keer over de Remix Party Band
Remix Partyband
Markelo – Midden jaren 2000 besloten Han Overmaat en Fred Brunnekreef na wat omzwervingen na het stoppen van Dansorkest TSM weer een band op te richten. Maar dan kleinschaliger en gericht op strikt danstempo en uiteraard sfeer en gezelligheid. Korte tijd later vroeg bandleider Han Overmaat aan Dinand Leferink om de plek van Percussionist en zanger in te nemen. De band moest nog op zoek naar een zangeres. Dinand kende de regionaal bekende zangeres Martine Suerink uit Diepenheim en zo was de formatie bijna rond. Want ook de bekende gitaarvirtuoos en uitstekend zanger Ben Rondhuis (‘Jij bent veel te mooi’) voegde zich korte tijd bij de band, die al snel razend populair werd op bruiloften, partijen, maar zeker ook de bekende dansavonden voor gehuwden en alleenstaanden in o.a. Haaksbergen, Drachten en Ommen. Fred koos jaren later om te stoppen als actief muzikant in bands en Dinand ging op de solotour tot op de dag van vandaag onder de artiestennaam ‘Kappie’. Bandleider Han en zangeres Martine zijn nog steeds actief als duo of trio aangevuld met een percussionist. Zij zijn nog steeds succesvol en veelgevraagd op uiteenlopende festiviteiten als bruiloften en dansavonden.
Remix Partyband – Dansvloeren vol sfeer en muzikaliteit
In het midden van de jaren 2000, een periode waarin het muzikale landschap zich snel ontwikkelde richting compacte en sfeervolle live-acts, besloten Han Overmaat en Fred Brunnekreef – beiden doorgewinterde muzikanten met een verleden in het legendarische Dansorkest TSM – de handen opnieuw ineen te slaan. Hun missie was helder: een nieuwe band vormen, kleinschaliger van opzet, maar met een onverminderde focus op strak danstempo, sfeer en gezelligheid. Zo ontstond Remix Partyband. Kort na de oprichting vroeg bandleider Han Overmaat aan Dinand Leferink (oud TSM lid) om de rol van percussionist en zanger op zich te nemen. Dinand bracht niet alleen ritmisch vuur in de band, maar ook vocale veelzijdigheid. De bezetting kreeg verdere vorm toen Dinand de bekende zangeres Martine Suerink uit Diepenheim wist aan te trekken – een naam die al furore had gemaakt in de regionale muziekwereld. Daarmee was het muzikale hart van de band bijna compleet. Bijzondere match was er met name in de duetten met Martine en Dinand die veel succes oogsten.
De laatste sleutel tot succes kwam in de persoon van Ben Rondhuis – een virtuoos gitarist en zanger, bekend van het nummer “Jij bent veel te mooi”. Zijn komst gaf de band een extra impuls. Al snel groeide Remix Partyband uit tot een graag geziene act op bruiloften, besloten feesten en de populaire dansavonden voor zowel gehuwden als alleenstaanden. Plaatsen als Haaksbergen, Drachten en Ommen vormden het decor voor vele geslaagde optredens waarin dans, sfeer en herkenbare muziek centraal stonden. In de jaren die volgden besloot Fred Brunnekreef zijn actieve carrière als bandmuzikant te beëindigen. Dinand Leferink sloeg vervolgens een andere muzikale weg in en ging solo verder onder de artiestennaam Kappie, een naam die tot op de dag van vandaag nog op menig affiche prijkt.
Bandleider Han Overmaat en zangeres Martine Suerink zijn inmiddels als duo – en regelmatig als trio met percussionist – nog altijd actief. Hun optredens blijven onverminderd geliefd en vormen het muzikale hoogtepunt op talloze bruiloften, dansavonden en festiviteiten, waar het publiek nog steeds geraakt wordt door hun muzikaliteit en warme uitstraling.
Jeannette van Zutphen (Utrecht, 10 december 1949 – Utrecht, 25 april 2005) was een Nederlandse zangeres. Zij werd vanwege haar achtergrond in de bloemen het zingende bloemenmeisje (My Fair Lady) genoemd.
Haar hele familie was werkzaam in de bloemen. Ook Van Zutphens vader had een bloemenzaak. Haar opa was de café-chantantzanger en humorist Karel van Zutphen. Vanaf jonge leeftijd wilde zij zangeres worden en bleek ze talent te hebben. In 1962 won Van Zutphen de eerste prijs in het programma De Oprechte Amateur en in 1965 brak ze op vijftienjarige leeftijd door tijdens de Marcel Talentenjacht in Amsterdam, waar zij won met het liedje ‘Mijn moeder is jarig vandaag’. Dit was tevens haar eerste single. In augustus van datzelfde jaar deed zij mee aan het AVRO-programma Nieuwe Oogst, waar ze de wisseltrofee won met het liedje ‘Ik heb een wonder gezien’.
Van Zutphen kreeg een contract bij N.V. Phonogram en nam onder het label Decca een aantal singles op. Een groot succes werd de cover van het bekende Beatles-nummer ‘Michelle’. Jeannette zong hierin over ‘Michel’. In die tijd was Van Zutphen een tienerzangeres – ook wel een Beatmeisje genoemd.
Van Zutphen trad op in onder andere de Willeke en Willy Alberti-shows, De Corry Brokkenshows en het programma Het Gulden Schot van Lou van Burg, alsook in programma’s voor Radio Nederland Wereldomroep, zoals het programma Thuis aan boord. Ook trad zij veel op in de Gert en Hermien Timmerman shows met optredens door heel Nederland. Begin jaren 70 stond Van Zutphen onder contract bij CNR en nam zij daar ‘Elke dag’ op – een van haar favoriete nummers.
In 1974 maakte zij nog een aantal platen bij Telstar, de maatschappij van Johnny Hoes, waarna nog enkele successen volgden zoals ‘Wie weet waar ik hem kan vinden’ en ‘Mijn hart is als een bloementuin’. Daarna werd het wat stiller rondom Van Zutphen en ze besloot in 1976 een punt achter haar zangcarrière te zetten.
Jeannette van Zutphen stierf in 2005 op 55-jarige leeftijd.
De Bibits is een close harmony-groep uit Den Haag, bestaand uit twee zangers en twee zangeressen. Het repertoire bestaat in het begin uit evergreens als San Antonian Rose, Round And Round en Young Love, aangevuld met zelfgeschreven nummers als Angel en Flowing Hearts. Later speelt het kwartet folksongs in de stijl van Peter, Paul And Mary. De Bibits is het meest bekend van het Nederlandstalige liedje Jij En Ik In Een Bootje dat voor het eerst het grote publiek bereikt door een uitvoering op televisie tijdens de Oudejaarsavondshow 1962 van Teddy en Henk Scholten.
