Deze week een foto van de uit Brunssum afkomstige band “The Sunny Pipers” uit het jaar 1968. Helaas hebben we geen namen van de muzikanten. Deze foto hebben we ontvangen via André Wetzler. Hij was het ook die ons een mail doorstuurde van een “back to the Sixties” avond (elders op deze site)
Deze week the Whiskers op de voorgrond, de band die veel instrumentale nummers ten gehore bracht in de jaren 70 van de vorige eeuw. 
Het corona virus zorgt ervoor dat er dit jaar geen carnaval gevierd kan worden. Bijgaande foto is van “De Twee Pinten” dat een Nederlands carnaval duo uit ‘s-Hertogenbosch was, met als geestelijk vader Wim Kersten. Kersten vormde samen met Joep Peeters van 1969 tot 1974 het duo. In die tijd werden er jaarlijks veel carnavals nummers uitgebracht die dan door de bands allemaal werden gespeeld. Bijgaand nummer “In het zuiden” is een nummer van Vader Abraham die door iedereen luidkeels werd mee gebruld. Laten we hopen dat volgend jaar alles weer onder controle is en er weer volop gefeest kan gaan worden. Alaaf.
Deze week een foto van de winnaars van het Eurovisie songfestival in 1975. Hoe dit jaar het songfestival georganiseerd gaat worden is nog maar sterk de vraag.
De bezetting van de groep is lang als volgt geweest:
Na een aantal bezettingswisselingen ging de groep in 1980 uit elkaar. De laatste single was “Regrets”.
Wenche Myhre, ook wel Wencke Myhre, (Oslo, 15 februari 1947) is sinds de jaren zestig een succesrijke Noorse schlagerzangeres met hits in het Noors, Duits en Zweeds.
Nadat Myhre in 1960 een talentenwedstrijd in Oslo won, kreeg ze van liedjesschrijver Arne Bendiksen een platencontract.
In 1963 maakte ze haar televisiedebuut in de film Elskere. Sindsdien staat ze steeds in de spotlights. Voor haar lied Gi meg en Cowboy till mann (dat eerst door Gitte gezongen werd in het Duits, Ich will ‘nen Cowboy als Mann) onder begeleiding van Horst Wende en zijn studio/sessie muzikanten kreeg ze haar eerste gouden plaat.
In 1964 was Myhre de drijfveer achter een inzamelingsactie waarvan de opbrengst naar een kinderziekenhuis in de Gazastrook zou gaan. Hier leerde ze haar eerste man kennen, Torben Friis-Møller. Met hem heeft ze drie kinderen: Kim (1971), Dan (1973) en Fam (1975).
Voor het wereldkampioenschap skiën in 1966 zong ze het lied Vinter og sne. Datzelfde jaar won ze het Schlagerfestival met Beiß nicht gleich in jeden Apfel. Hiermee had ze eindelijk haar doorbraak op de Duitse markt, nadat ze een jaar eerder met Sprich nicht drüber als tweede was geëindigd. Er volgden nog hits en in 1968 vertegenwoordigde ze West-Duitsland op het Eurovisiesongfestival met Ein Hoch der Liebe, waarmee ze op de zesde plaats eindigde. Eind jaren 60 behoorde ze tot de absolute topartiesten en tieneridolen in Duitsland. Ze won vier Bravo-Otto’s (1966: brons, 1967: goud, 1968: goud, 1969: zilver). Ze kwam veel op de Duitse televisie en trad op met andere grootheden als Udo Jürgens en Peter Alexander. In 1970 had ze een bescheiden hit met Er hat ein knallrotes Gummiboot, dat later wel uitgroeide tot een carnavalsklassieker.
In 1974 kreeg ze een eigen televisieprogramma. In 1980 trouwde ze voor de tweede maal, dit keer met de succesvolle Duitse regisseur Michael Pfleghar. Twee jaar later kreeg ze met hem haar vierde kind, Michael. Pfleghar pleegde in 1991 zelfmoord. Een jaar later nam Myhre opnieuw deel aan de Melodi Grand Prix in haar thuisland, maar werd daar derde.
Myhre woont in een dorpje dicht bij Oslo en ze treedt nog regelmatig op. In 2004 begon ze een show met twee andere Scandinavische schlagersterren: Gitte Hænning en Siw Malmkvist. Ze trokken door heel Duitsland.
In 2009 deed Myhre in Noorwegen opnieuw een gooi naar het Songfestival. Haar lied Alt Har En Mening Nå bleef echter steken in de voorronde.
Bron: Wikipedia
Uit Langeveen kwamen “The Little Stars” die deze week weer op de voorpagina staan. Menig bruidspaar zal terugdenken aan een zeer geslaagde bruiloft waar deze band aan heeft meegewerkt. 
Baggus heeft in de tijd enkele veranderingen ondergaan qua bezetting. Deze week de fot van het Trio Baggus.
