Theo Diepenbrock uit Cuijk was de leider van “de Pipo’s”. Dit was van voor de tijd dat hij alleen doorging en ook platen heeft opgenomen met zangeres Marjan, De plaat die u hierbij hoort is Tango der Liebe die”de Pipo’s”hebben opgenomen in de jaren zestig van de vorige eeuw.
Deze week de band “Blue Funk” uit Enter. De band bestond uit Harry Rosink, Zanger en Slaggitaar; Tonny Coesant, Drums en Zang; Bertus Slager, Saxofoon en Zang; Henk Slager, Basgitaar en Zang en tenslotte Harry Ekkerink, Orgel en Trompet. Als u meer informatie over deze band weet dan horen we dat graag.
Trio Lovely-Dust verzorgde lange tijd bij de Kul in Denekamp en bij “de Kei” in Oldenzaal dansavonden. Met z’n drieën maakten ze goede muziek en hadden veel succes. De band heeft bestaan van 1965 tot 1998 en bestond uit Karel Postma Drum en Zang, Sjef Muller Toetsen en Zang, Bennie Wijerink Gitaar en zang.
Vicky Leandros (pseudoniem van Vasiliki Papathanasiou, 23 augustus 1952) is een Grieks-Duits zangeres. Naast Grieks en Duits heeft ze ook veel nummers in het Frans en Engels gezongen. Ook nam zij verscheidene nummers op in het Japans, Nederlands, Italiaans en Spaans. In totaal heeft ze bijna 80 albums uitgebracht. Daarnaast zijn er vele compilaties en heruitgaves verschenen.
In 1958 namen haar ouders haar mee naar West-Duitsland. Na de echtscheiding van haar ouders groeide Vicky op bij haar vader. Met de steun van haar vader, die zelf succesvol was in Griekenland en Duitsland als Leo Leandros, bouwde zij een carrière op in beide landen, aanvankelijk onder de naam Vicky (veel zangeressen in die tijd gebruikten alleen hun voornaam als artiestennaam). Haar eerste single verscheen in 1965: Messer, Gabel, Schere, Licht en werd direct een hit in Duitsland. In dit land scoorde ze tot 1967 al verschillende hits, en ook in Canada en Griekenland.
Leandros raakte internationaal bekend door haar deelname aan het Eurovisiesongfestival; eerst in 1967 voor Luxemburg; met L’amour est bleu werd ze in dat jaar vierde. In 1972 werd ze (en nu onder haar volledige artiestennaam Vicky Leandros) opnieuw door Luxemburg uitgezonden naar het songfestival. Ditmaal won ze, met Après toi. Tot 25 augustus 2012 was het de grootste Eurovisiesongfestivalhit ooit in de Nederlandse Top 40, maar omdat Euphoria van Loreen toen 452 punten verzamelde, werd Après toi met 437 punten naar de tweede plaats verdrongen. In 2022 bezet zij na Duncan Laurence en S10 de vierde plaats. In de Daverende 30 stond het nummer 3 weken op de eerste plaats. In 1972 had ze een nummer 1-hit in Nederland en Oostenrijk met Ich hab’ die Liebe geseh’n. Het stond eveneens 3 weken op nr. 1 in de publieke hitlijst en bleek aan het eind van het jaar de op een na succesvolste single. Verder zijn de schlagers Theo, wir fahr’n nach Lodz (haar grootste hit in Duitsland) en Die Bouzouki klang durch die Sommernacht twee van haar bekendste nummers. Vicky was zeer succesvol in vele landen, zoals Frankrijk, Griekenland, Verenigd Koninkrijk, Spanje, Italië, Duitsland, Nederland, België, Japan en Canada. Wereldwijd scoorde ze vele hits, in verschillende talen. In de voorgangers van de Mega Top 50 heeft ze 14 hits gehad.
Van het nummer “Verlorenes Paradies” bracht ze in 1982 ook een Nederlandstalige versie uit als “Verloren zijn we niet”, met een enigszins Duits accent gezongen. Het nummer heeft een duidelijke boodschap om zuinig om te springen met het milieu. Het nummer stond 6 weken in de Top 40 met als hoogste plaats nummer 14.
In 2000 bracht ze voor het eerst een album uit met eigen composities, Jetzt. In 2003 volgde een album met liederen van Mikis Theodorakis. 2005 was een jubileumjaar voor Vicky; ze stond 30 jaar op de planken en vierde dit met een dubbel-cd met haar grootste hits en enkele nieuwe tracks. Verder deed ze in 2006 23 grote concerten in Duitse steden. Eigenlijk was het haar 40-jarig artiestenjubileum, maar ze heeft zich vanaf 1979 ongeveer 10 jaar teruggetrokken uit de publiciteit. In die periode verschenen er echter wel nieuwe albums, waaronder Eine Nacht In Griechenland (1985), Ich Bin Ich (1988), Starkes Gefuhl (1990) en Nur einen Augenblick (1991). In haar geboorteland Griekenland lanceerde zij in deze jaren twee zeer succesvolle albums: ‘Pyretos tou Erota’ (1989) en ‘Andres’ (1993).
In 2006 nam Vicky deel aan de voorselecties voor Eurosong in Duitsland, met het lied Don’t Break My Heart. Zo hoopte ze haar land te vertegenwoordigen in Athene. Zij moest echter de overwinning laten aan Texas Lightning. Op 8, 9 en 10 december 2006 trad ze op bij het MAX Promsconcert in de Utrechtse Jaarbeurs. Op vrijdag 6 juli 2007 trad ze op bij het André Rieuconcert op het Vrijthof in Maastricht.
De Duitse technoformatie Scooter heeft in 2011 een zogenoemde mash-up gemaakt van L’amour est bleu van Vicky Leandros. Het nummer ‘C’est bleu’ van Scooter feat. Vicky Leandros staat op het album The Big Mash Up. In 2012 zingt ze tijdens de 50PlusBeurs in Utrecht en in mei 2013 geeft zij een uitverkocht concert in het nieuwe Luxor in Rotterdam.
In mei 2019, na bijna 47 jaar artiest te zijn en 80 albums, trad zij weer op in een vol Nieuwe Luxor Theater in Rotterdam. Gastoptredens met George Dalaras. Ze bleef overal optreden tot oktober 2021 toen kreeg ze last van een infectie en was tijdelijk uit de roulatie. In augustus 2022 – een paar dagen na haar 70ste verjaardag – kondigde zij aan dat zij binnen afzienbare tijd haar muzikale carrière zal beëindigen.
Bron Wikipedia
Jim (James Travis) Reeves (Galloway (Texas), 20 augustus 1923 – Brentwood (Tennessee), nabij Nashville, 31 juli 1964) alias Gentleman Jim was een Amerikaanse country-zanger die bekend werd om zijn warme fluwelen stem.
Reeves werd geboren in Galloway in Texas als jongste in een gezin met negen kinderen. Zijn vader overleed toen hij pas een jaar oud was. Ondanks zijn liefde voor de muziek begon hij een carrière als honkballer, waaraan in 1947 een vroegtijdig einde kwam door een enkelblessure. Hij kreeg een baan als dj bij een radiostation in Louisiana en in 1953 nam hij zijn eerste succesplaat, Mexican Joe, op die een nummer 1-notering kreeg. In 1955 tekende hij een contract met RCA en werd lid van de Grand Ole Opry. Tegen het einde van de jaren 50 kwam de rock-‘n-roll op en verschoof Reeves onder invloed van Chet Atkins zijn stijl van de pure country wat in die richting. Reeves was – met Patsy Cline – een van de eersten die de Nashville-sound brachten.
Jim Reeves was een van de eersten die met ‘close talking’-microfoontechniek werkte, iets wat zijn stem extra goed deed uitkomen. Reeves had in 1963 een meningsverschil met RCA, omdat hij vond dat andere artiesten meer aandacht kregen dan hij. Hij had aan zijn contractverplichtingen voldaan, wat betreft het aantal opnames dat hij moest maken. Hij weigerde daarom enkele maanden in 1963 in de RCA recordingstudio B in Nashville te verschijnen. Door tussenkomst van RCA Nashville division producer en vriend Chet Atkins werd dit bijgelegd en begon Reeves weer met opnames maken. Dat Reeves’ close to the mike technique en ruzie met een opnametechnicus hiertoe zouden hebben geleid is een fabeltje. Het verhaal klopt wel dat een opnametechnicus werd vervangen maar dit heeft niet geleid tot Reeves’ weigering platen op te nemen voor RCA.
Jim Reeves was een perfectionist en ergerde zich aan Louis Nunley van de Anita Kerr Singers, die constant grappen maakte in de studio. Een tijdje is Nunley ook niet in de studio geweest voor opnames. Ook dit is later weer bijgelegd.
Op 31 juli 1964 vloog Reeves, hoewel hij (nog) geen geldig vliegbrevet had voor zijn net aangekochte Beechcraft-type Bonanza, een Debonair model 33 met vliegtuigregistratienummer N8972M, samen met zijn manager, pianist en vriend Dean Manuel, terug naar huis, toen zij geconfronteerd werden met een zware onweersbui in de nabijheid van de luchthaven. Tijdens de nadering negeerde Reeves de aanwijzingen van de luchtverkeersleiding om een andere koers te volgen vanwege deze gigantische onweersbui. Korte tijd later werd het toestel getroffen door de bliksem en crashte het, waardoor beiden omkwamen.
Bron: Wikipedia
Deze week staat het Sunshine Combo uit Borne in de schijnwerpers. Helaas zijn de namen van de muzikanten ons niet bekend, maar wellicht kan een bezoeker van onze site de namen aan ons doorgeven. 
Nadat enkele muzikanten de formatie de Migra’s hadden verlaten zijn ze doorgegaan als New Migra’s. Deze 2 namen bleken toch te verwarrend te zijn waarna ze naam hebben gewijzigd in Boemerang, die vandaag de dag nog bestaat als een 2 mans formatie.
