Op 26 juni hebben we opgetreden bij de kanaalbrug in Fleringen en naar aanleiding daarvan kregen wij onderstaande mail van een echtpaar uit Brabant. De man is een zeer goede gitarist die zijn sporen in de muziek ruimschoots verdient heeft.
Hallo orkest leden en organisatie.
Even toch een terugblik op zondag 26 Juni in Fleringen.
Via jullie site wisten van het optreden en zoals jullie beschreven hadden hielden wij de kanaal brug goed in onze gedachten en ik zei tegen mijn vrouw, als we daar over zijn moeten we goed opletten want dan zijn we er bijna. Amper de brug over zei ze, hier rechts volgens mij want ik hoor muziek. Inderdaad, we konden een orkest horen spelen. Uitgestapt wisten wij niet wat we aan zouden treffen aangezien het feest aan huis was. Wij dachten, een privé of buurtfeest, we wisten ook niet. Wij naar binnen en zagen gelijk dat we goed waren want we zagen jullie muzikanten gelijk staan. Ook niemand die ons aankeek met de gedachte; “vreemde eenden in de bijt “. Wij schoven netjes aan tegen de muur en gingen daarna een consumptie bestellen. Waar koop ik die munten? Maar al gauw werd duidelijk, geen munten en niet pinnen maar gewoon ouderwets afrekenen. Is altijd mijn ding geweest, gewoon betalen dan kun je de hard werkende mensen nog eens een fooitje toe stoppen. De prijs was ook uit de jaren 1960 dus lekker zat (dronken) worden als je niet hoeft te rijden. Wij hebben het bij limonade gehouden. Heerlijk om gewoon te kunnen praten terwijl de muziek doorspeelt. Zalig, dat mis je tegenwoordig deze gezelligheid. Ook de mensen allemaal even aardig alsof we thuis waren. We vonden dat jullie een leuk repertoire hadden en dat de mensen goed meededen. Zelfs de jongeren! Dit gebeurt hier in Brabant niet meer. Je bent ooit bang om naar een festival te gaan betreffende de loeiharde muziek waar je onmogelijk kunt praten.
We hebben met veel mensen kennis gemaakt die vroegen waar wij vandaan kwamen. Kortom, we voelden ons thuis. Volgens mij hebben Twentenaren wel iets gemeen met Brabant want we konden ze verrekt goed verstaan met huus en thuus.
Dit even in het kort betreffende onze beleving in Fleringen.
De complimenten aan de organisatie, perfect.

Dit was de bezetting voordat ik erbij kwam, ik speelde bij Yellow Stone van 1990 tot 1996 als toetsenist. De volledige namen; Alwie Middelkamp, Bert Bokhove, Benny Waanders, Manuel Balfour, Reint (Ray) Kram. Ik heb Benny opgevolgd, tegelijkertijd werd Manuel opgevolgd door Joop van Liefland, de ontdekker van Ilse de Lange. Ik ben in 1996 uit de band gestapt toen ik beroeps werd bij The Spitfires, daar ben ik eind 2002 gestopt en heb nu m’n eigen band, Storing.
Leuk deze foto hier tegen te komen, ik heb ‘m zelf ook nog.
Muzikale groeten,
Gert Vos,
Almelo.
Hallo Gert,
Hartelijk dank voor je reactie. Heb je misschien een foto van de periode waarin jij daar speelde? Een ingescand exemplaar zou ik zeer op prijs stellen evenals foto’s van The Spitfires en natuurlijk je huidige band Storing. Plaatsing is t.z.t. verzekerd.
mvg
Frans