Deze week de band “Yellow Stone” uit Almelo die ook vele jaren in het circuit hebben meegedraaid. Van de bandleden weten we wel de voornaam maar helaas niet de achternaam. Als er iemand meer info heeft dan houden we ons graag aanbevolen. Ray, Zang en Percussion; Manuel, Zang en Gitaar; Bert, Zang en Bas; Benny, Zang en Keyboard en Alwie, Zang en Drums.
Een zoontje vraagt aan zijn vader: “Pappie, beginnen alle sprookjes met ’Er was eens…‘?”
Antwoordt vader: “Nee jongen, er zijn er ook die beginnen met ’Als u op mij stemt…‘”
Helaas hoorden we deze week het droevige bericht dat Albert West op 65 jarige leeftijd is overleden. Als eerbetoon aan hem zetten we hem daarom op de voorpagina en draaien daarbij zijn eerste grote hit die hij destijds maakte samen met The Shuffles.
Na een weekje vakantie is het weer hoog tijd voor om een weer een band uit het verleden aan u te presenteren. Deze week hebben wij gekozen voor de band “Les Moustaches” uit Borne. Helaas hebben wij geen namen van de leden van deze band maar gezien de vele reaktie die op de site of achter de schermen krijgen hopen we ook dat we op deze foto de nodige informatie zullen ontvangen. Hebt u tips of hebt u foto’s van oude band die u graag geplaatst zou willen hebben dan zijn deze altijd meer dan welkom.
Deze week op herhaling “The Melody Swingers” uit Oldenzaal. Deze band heeft dansavonden verzorgd bij Kothman in Oldenzaal.
De band Twilight, uit de omgeving Markelo en Goor, deze week op de voorgrond.
Deze week lazen we een artikel dat Anneke Grönloh op 74 jarige leeftijd nog steeds optreed. Tijdens het optreden maakt ze gebruik van een zuurstof fles omdat ze een long ziekte heeft.
Onderstaande informatie kunt u vinden op www.wikipedia/annekegronloh
Anneke Grönloh werd in Tondano, Noord-Celebes, Nederlands-Indië geboren op 7 juni 1942 en bracht haar eerste levensjaren in het door de Japanners bezette Nederlands-Indië door in een jappenkamp. Haar vader, een Nederlandse officier, was al voor haar geboorte geïnterneerd. Pas na de bevrijding werd het gezin herenigd.
Na de oorlog vertrok het gezin Grönloh met de Willem Ruys naar Nederland, waar het opgevangen werd in het Noord-Brabantse Grave. Anneke groeide op in Eindhoven. Op het Gemeentelijk Lyceum leerde Anneke Grönloh Peter Koelewijn kennen en trad zij samen met hem en zijn band Peter en zijn Rockets op tijdens feestjes. Daarnaast verzorgde ze in Nederland en België al optredens met onder meer het orkest van Jos de Mol en The Skyliners, waar ze voornamelijk Amerikaanse hits, jazz en rock-‘n-roll zong. Onder de naam “Yokotjang” trad ze ook op als zangeres/danseres met oosterse liedjes. Yokotjang betekent in het Japans klein zusje , zo werd Anneke in het jappenkamp tijdens de oorlog genoemd.
Op 19 december 1959 wint Anneke het “Cabaret der onbekenden”, een destijds zeer beroemde talentenjacht. De finale wordt op tv uitgezonden en de hoofdprijs is een platencontract. Haar winnende lied “ma, he’s making eyes at me” wordt later een grote hit voor haar in het buitenland. Ze neemt een Nederlandse versie ervan op onder de titel “ma, hij wil zo graag een zoen”. De opname wordt een hit in Nederland. Op deze plaat wordt ze begeleid door Peter en zijn Rockets, met wie ze in de periode 1960/1962 veel optredens in het land verzorgt.
Anneke komt onder contract bij platenfirma Phonogram van Philips; het huidige Universal Music. Haar eerste singel is een Maleis liedje met de titel “Asmara”. In Nederland doet het nummer weinig, maar in Singapore, Maleisië en Indonesië wordt het een grote hit.Een nummer 1 hit en gouden plaat in het verre oosten zijn het resultaat. Eind 1960 vertrekt ze op haar eerste concerttournee naar Singapore en Maleisië. Voor de Nederlandse markt worden tienerliedjes als “Maar Charly stuurde me bloemen” opgenomen, waarmee haar populariteit groeit. De song “Trui, trui, slobbertrui” is de eerste echte hit in eigen land in 1961.
1962 is een zeer succesvol jaar voor Anneke Grönloh. De in 1961 opgenomen Indische liedjes “Boeroeng kaka” en “Nina Bobo” worden grote hits in het verre oosten. Beide nummers staan maandenlang op nummer 1 in Singapore en Maleisië en leiden wederom tot gouden platen. De populariteit in die streken is enorm. Tijdens een tournee in in januari 1962 treedt Anneke op in stadions en grote concertzalen in onder andere Singapore, Ipoh, Malakka en Penang. Ze onderneemt deze tournee samen met The Blue Diamonds, die in die streken ook erg populair zijn door hun hit “Ramona”. “Nina Bobo” scoort ook in Japan en wordt uiteindelijk Anneke’s grootste internationale hit. Ondertussen heeft Anneke ook een aantal platen opgenomen in het jazzgenre, haar favoriete muziekstijl, met onder andere The Dutch Swing College Band en de Rivertown Dizieland Band. In juli 1962 neemt ze samen met onder andere Mieke Telkamp en Milly Scott deel aan het Knokke Festival; een destijds zeer prestigieus songfestival in België. Daar zingt ze voor het eerst haar nieuwe single “Brandend Zand”. Het nummer komt vanuit het niets binnen op nummer 1 en blijft daar 3 maanden staan, totdat het van die plek verdreven wordt door Anneke’s nieuwe plaat “Paradiso”, die maar liefst 14 weken op nummer 1 staat. Meer dan een half jaar staat de zangeres dus onafgebroken op nummer 1. In de wekelijkse hitlijst van Platennieuws staat Brandend zand 2 weken op de eerste plaats. Vanaf 24 november 1962 staat Paradiso maar liefst 16 weken aaneensluitend op nummer één. Dit record aantal weken is nog steeds niet verbroken[1]. Voor zowel Brandend Zand als Paradiso krijgt ze eerst gouden en daarna platina platen. Als Anneke Grönloh eind november opnieuw voor een tournee naar het verre oosten vertrekt is ze uitgegroeid tot Nederlands eerste en grootste tienerster/popidool.
Op 31 augustus 1964 trouwde zij met de Veronica-diskjockey Wim-Jaap van der Laan. Hij overleed in 2004.
Dit was de bezetting voordat ik erbij kwam, ik speelde bij Yellow Stone van 1990 tot 1996 als toetsenist. De volledige namen; Alwie Middelkamp, Bert Bokhove, Benny Waanders, Manuel Balfour, Reint (Ray) Kram. Ik heb Benny opgevolgd, tegelijkertijd werd Manuel opgevolgd door Joop van Liefland, de ontdekker van Ilse de Lange. Ik ben in 1996 uit de band gestapt toen ik beroeps werd bij The Spitfires, daar ben ik eind 2002 gestopt en heb nu m’n eigen band, Storing.
Leuk deze foto hier tegen te komen, ik heb ‘m zelf ook nog.
Muzikale groeten,
Gert Vos,
Almelo.
Hallo Gert,
Hartelijk dank voor je reactie. Heb je misschien een foto van de periode waarin jij daar speelde? Een ingescand exemplaar zou ik zeer op prijs stellen evenals foto’s van The Spitfires en natuurlijk je huidige band Storing. Plaatsing is t.z.t. verzekerd.
mvg
Frans