Deze week “de Musketiers” in de schijnwerpers. Deze band heeft in de vele jaren meing partij verzorgd. Ook hebben ze nog een hele tijd een zangeres in hun midden gehad maar daarover een volgende keer meer. De muziek die u hierbij hoort is ook van “de Musketiers” zelf. Elders op deze site kunt u ook “The Story of” vinden die gemaakt is door Gerard Wigger. Reacties zijn altijd meer dan welkomm.
Afgelopen week lazen wij in de krant dat Tonny Mengerink is overleden. Tonny was een ras muzikant die het Saturnus Quartet “groot” heeft gemaakt. Om hem te gedenken plaatsen we deze week onderstaande foto van het Saturnus Quartet. Wij wensen alle nabestaanden de kracht om dit verlies te kunnen dragen. 
De bandleden waren Tonny Mengerink, Gitaar, Basgitaar en Zang; Frits Oosterkamp, Drums en Zang; Casper Brunnekreef, Trompet, Saxofoon en Zang; Tonie Mengerink, Orgel, Piano en Zang.
Die Teddies, begonnen in 1957, is een Duits sextet wat ontstaan is door het samenvoegen van “Das Roland Trio” en “Die Cyprys”. De band heeft bestaan tot ca. 1965. De volgende muzikanten hebben in deze band gespeeld: Hans Joachim Kipka, Kurt Stephan, Richard Gatermann, Werner Cyprys, Martin Berndt, Karl Geithner. Als men de nummers van dit sextet beluisterd dan is daar de stijl van Freddy Quinn in te herkennen. Wie het eerste met deze muziekstijl begonnen is weten we niet.
De band Rise & Shine uit Enschede in de schijnwerpers deze week. Helaas weten we geen namen van de muzikanten maar er zullen ongetwijfeld lezers zijn die ons dat kunnen melden op dehelenas@gmail.com
Op 06-12-2018 hebben we van Rob Eppink de volgende namen ontvangen: NN, Jan Bos, Ben Vocking, Geo Wunnink
Zittend Jan Slym
Wenche Myhre, ook wel Wencke Myhre, (Oslo, 15 februari 1947) is sinds de jaren zestig een succesrijke Noorse schlagerzangeres met hits in het Noors, Duits en Zweeds.
Nadat Myhre in 1960 een talentenwedstrijd in Oslo won, kreeg ze van liedjesschrijver Arne Bendiksen een platencontract.
In 1963 maakte ze haar televisiedebuut in de film Elskere. Sindsdien staat ze steeds in de spotlights. Voor haar lied Gi meg en Cowboy till mann (dat eerst door Gitte gezongen werd in het Duits, Ich will ‘nen Cowboy als Mann) onder begeleiding van Horst Wende en zijn studio/sessie muzikanten kreeg ze haar eerste gouden plaat.
In 1964 was Myhre de drijfveer achter een inzamelingsactie waarvan de opbrengst naar een kinderziekenhuis in de Gazastrook zou gaan. Hier leerde ze haar eerste man kennen, Torben Friis-Møller. Met hem heeft ze drie kinderen: Kim (1971), Dan (1973) en Fam (1975).
Voor het wereldkampioenschap skiën in 1966 zong ze het lied Vinter og sne. Datzelfde jaar won ze het Schlagerfestival met Beiß nicht gleich in jeden Apfel. Hiermee had ze eindelijk haar doorbraak op de Duitse markt, nadat ze een jaar eerder met Sprich nicht drüber als tweede was geëindigd. Er volgden nog hits en in 1968 vertegenwoordigde ze West-Duitsland op het Eurovisiesongfestival met Ein Hoch der Liebe, waarmee ze op de zesde plaats eindigde. Eind jaren 60 behoorde ze tot de absolute topartiesten en tieneridolen in Duitsland. Ze won vier Bravo-Otto’s (1966: brons, 1967: goud, 1968: goud, 1969: zilver). Ze kwam veel op de Duitse televisie en trad op met andere grootheden als Udo Jürgens en Peter Alexander. In 1970 had ze een bescheiden hit met Er hat ein knallrotes Gummiboot, dat later wel uitgroeide tot een carnavalsklassieker.
In 1974 kreeg ze een eigen televisieprogramma. In 1980 trouwde ze voor de tweede maal, dit keer met de succesvolle Duitse regisseur Michael Pfleghar. Twee jaar later kreeg ze met hem haar vierde kind, Michael. Pfleghar pleegde in 1991 zelfmoord. Een jaar later nam Myhre opnieuw deel aan de Melodi Grand Prix in haar thuisland, maar werd daar derde.
Myhre woont in een dorpje dicht bij Oslo en ze treedt nog regelmatig op. In 2004 begon ze een show met twee andere Scandinavische schlagersterren: Gitte Hænning en Siw Malmkvist. Ze trokken door heel Duitsland.
In 2009 deed Myhre in Noorwegen opnieuw een gooi naar het Songfestival. Haar lied Alt Har En Mening Nå bleef echter steken in de voorronde.
Bron: Wikipedia
Johannes (Joop) de Knegt (Nieuwer-Amstel, 1 maart 1931 – Amsterdam, 22 oktober 1998) was een Nederlands zanger. Hij werd vooral bekend door het nummer Ik sta op wacht (1957). De Knegt werkte bij een textielfirma in Amsterdam toen hij in dienst moest. Hij werd korporaal bij de Koninklijke Luchtmacht. Tijdens een excursie naar de KRO-studio werd zijn zangtalent ontdekt. Toby Rix stelde hem voor aan Ger de Roos van het Orkest Zonder Naam. De Knegt nam in de radiostudio High Noon op, dat kort daarvoor door Frankie Laine was uitgebracht als titelsong van de gelijknamige, snel befaamd geworden westernfilm. Toen het nummer op 20 september 1952 werd uitgezonden werd er door veel luisteraars gereageerd. De Knegt kreeg hierop een platencontract aangeboden. Van High Noon werden 180 duizend exemplaren verkocht – destijds goed voor een gouden 78 toeren-plaat.
Zijn grootste hit was Ik sta op wacht (1957), geschreven door Stan Haag, André de Raaff en Jacques Schutte. Het nummer werd geproduceerd door Rine Geveke. Hierna volgde nog Wij zwaaien af.
De Knegt stopte in 1960 met zingen en richtte een theaterbureau op dat hij High Noon noemde. Later nam hij nog enkele nummers op, maar had daarmee geen succes. De Knegt overleed in 1998 op 67-jarige leeftijd.
Bron: Wikipedia
Vanaf afgelopen woensdagvond 12-09-2012 tot zondagmorgen 16-09-2012 12.00 uur is er in Ootmarsum een serious request georganiseerd. De organisatie had het perfect geregeld en het resultaat met ruim 7500 Euro mag er zijn. Vrijdag avond was er een optreden van Juergen Scholten Lubberink, zangeres Joske en Jan van de Belt. Deze laatste was de man van het duo Jan en Zwaan die samen in 2011 hun 50 jarig artiesten jubileum zouden vieren maar helaas is Zwaan in Oktober 2010, na een slopende ziekte, overleden. Wij vinden het geweldig dat Jan, ondanks dit verlies, zich weer herpakt heeft en nog steeds optredens verzorgd. Ook in Ootmarsum heeft Jan belangeloos meegewerkt aan de inzameling t.b.v. het goede doel. Jan is beslist nog steeds een ras muzikant die weet hoe hij een avond moet verzorgen.