Deze week “de Musketiers” in de schijnwerpers. Deze band heeft in de vele jaren meing partij verzorgd. Ook hebben ze nog een hele tijd een zangeres in hun midden gehad maar daarover een volgende keer meer. De muziek die u hierbij hoort is ook van “de Musketiers” zelf. Elders op deze site kunt u ook “The Story of” vinden die gemaakt is door Gerard Wigger. Reacties zijn altijd meer dan welkomm.
Op herhaling het Countrykwartet uit De Lutte. Voor bruiloften was deze onderstaand viertal beschikbaar en bij dansavonden noemde de band zich Country en werden er 2 muzikanten bij aan getrokken. Van onderstaande foto kennen we Appie Koop en Manfred Kempe. De 2 andere namen weten we niet.
De foto van dit Dans, Show en Amusementsorkest “SWALLOW COMBO” uit Hengelo en Almelo is alweer van heel wat jaren terug. De bandleden waren op dat moment: Arnold Kamphuis; Orgel, Piano, Accordeon, solo en Steelgitaar en Zang: Ben Kamphuis; Bas- en Begeleidings-gitaar en Zang; Joop Buis, Tenorsaxofoon, Slaggitaar en Zang; Johan Kamp, Slagwerk en Zang.
New Four was een Nederlandse popgroep die vooral bekendheid geniet door Meisje, ik ben een zeeman. De popgroep bestond uit Henny Weymans, Koos van de Kimmenade, Harry van Lierop en Wim Verberne. Deze laatstgenoemde overleed in 2004.
De popgroep werd in 1968 opgericht in Mierlo. In 1971 had New Four een hit met Geef me tien minuten. Andere Nederlandse Top 40 hits waren Zomertijd – wintertijd (1973), Meisje, ik ben een zeeman (1980) en Halverwege Amsterdam en Bremerhaven (1981). In 2005 brachten zij de single Kan het zijn dat ik verliefd ben uit. In 2009 werd de popgroep opgeheven.
Bron: Wikipedia
De Tiroler Alpenrose Kapel dit maal op de voorgrond. Aan de foto te zien is dit van lang vervlogen tijd. Helaas hebben we niet meer informatie, maar als u dat wel weet dan horen wij dat graag.
Onderstaande foto uit 1976 kregen we van Tonnie van der Meche. De bandleden op de foto van links naar rechts zijn: Tonnie van der Meche Gitaar en zang, Edwin Keupink inmiddels overleden was de Bas gitarist, gebukt staat Frans Breukers keyboard, daarnaast Benno Spay de drummer en helemaal rechts Gerard Breukers blaas instrumenten sax en klarinet.
Paul “Paulchen” Kuhn (Wiesbaden, 12 maart 1928 – Bad Wildungen, 23 september 2013) was een Duits pianist, bandleider en zanger.
Kuhn bleek al jong muzikaal talent te hebben. Als scholier trad hij al op voor gasten in het Wiesbader Wijnlokaal Eimer. Na zijn opleiding door Kurt Thomas bij het Musischen Gymnasium Frankfurt am Main ging Kuhn als 17-jarige naar het conservatorium in Wiesbaden. Naast deze studie werkte hij al als professioneel jazzpianist. Met de opkomst van muziekprogramma’s, uitgezonden door de omroep, werd Kuhn een veel geziene gast op de televisieschermen.
Schlagerzanger: Als schlagerzanger werkte Kuhn mee aan titels als Der Mann am Klavier (1954), Es gibt kein Bier auf Hawaii (1963) en Die Farbe der Liebe. In 1957 nam hij met het lied Das Klavier über mir deel aan de Duitse voorronde voor het Eurovisiesongfestival, maar hij bereikte hiermee slechts de derde plaats.
Pianist: Als pianist rekent Kuhn Art Tatum en George Shearing evenals – door de bijzonder stilistische noten- akkoordzetting – Hank Jones tot zijn voorbeelden. Uitstapjes naar de bebop maakte hij met stukken als Stitt’s tune (2002) en Ornithology (1999).
Bandleider: Voor Kuhn als arrangeur en bandleider was Count Basie het grote voorbeeld, “Basie is de basis” volgens Kuhn. Zijn belangrijkste werk als arrangeur en bandleider was vanaf 1968 van bigbandleider van de Sender Freies Berlin.
Producent: Als producent zocht Kuhn aan het eind van de vijftiger jaren naar jonge talenten – vond onder andere Ralf Bendix, Rocco Granata, Howard Carpendale – en produceerde hun opnamen.
Entertainer en acteu: Als acteur en entertainer trad Kuhn in diverse televisieseries op, bijvoorbeeld Biedermann und die Brandstifter (1958), Spiel mit Vieren, Hallo Paulchen en Paul’s Party.
Informatie Bron: Wikipedia
